“ขออภัยขอรับคุณหนู ข้าน้อยได้ยินมาว่ามีท่านหมอช่วยรักษาอาการป่วยให้ชาวบ้านแบบไม่ต้องจ่ายเงิน”
ร่างบางหันกลับ ไปพบชายชราผู้หนึ่งท่าทางอายุน่าจะมากกว่าเจ็ดสิบปี สันหลังงองุ้มเหมือนคนทำงานหนักมาทั้งชีวิต
ชุดเสื้อผ้าที่ใส่ก็ถูกปะจนแทบไม่เห็นเนื้อผ้าเดิม ด้านข้างยังมีเด็กสาวอายุน่าจะไม่เกินสิบสามสิบสี่คอยพยุง สภาพของทั้งดูยากจนข้นแค้นไม่ต่างจากตนเมื่อหลายเดือนก่อน
“เชิญเข้ามาก่อน ข้าคือหมอคนนั้นที่ท่านเอ่ยถึง”
หญิงสาวยกยิ้มให้ชายชราอย่างเอื้ออารี
ชายชราผิวคล้ำในเสื้อผ้าเก่าซีดที่เต็มไปด้วยรอยปะพยายามนั่งตัวตรงบนตั่งไม้ ใบหน้าซูบซีดทว่าเปื้อนยิ้ม เขายกแขนเสื้อขึ้นเผยข้อมือที่เต็มไปด้วยรอยกระด้างจากการจับจอบเสียม
หมอหญิงอายุไม่เกินสิบห้าสิบหก แต่งกายเรียบร้อยในชุดสะอาดตา ใช้ปลายนิ้วแตะลงบนจุดชีพจรอย่างเบามือ ท่าทีของนางสงบนิ่ง สายตาจริงจัง
บริเวณโดยรอบมีเพียงเสียงของใบไม้ปลิวลมเบาๆ และเสีย
