“ฮวาเอ๋อ เจ้าดูสิ...ข้าทำงานหนักทุกวันเพื่อให้ได้มีเวลาไปอยู่กับเจ้าที่จวน ข้าไม่เคยให้ใครเข้ามาในห้องนี้นอกจากเจ้าคนเดียว เจ้าเชื่อข้าหรือไม่”
เซี่ยฉางเยี่ยนชี้ไปยังกองเอกสารและตำราต่างๆ มากมายที่กองสุมอยู่ภายในห้องนั้น
“ฮวาเอ๋อ อย่าให้เรื่องเข้าใจผิดเข้ามาทำร้ายความสัมพันธ์ของเราสองคน อย่าให้คำเล่าลือที่ไร้มูลความจริง มาทำลายความสุขของเราได้หรือไม่”
สายตาเว้าวอนของแม่ทัพวัยสี่สิบกำลังสั่นคลอนความรู้สึกของนาง หลี่หลันฮวาเบือนหน้าหนีไปจากเขา นางพยายามทำให้ตนเองเข้มแข็ง ก่อนจะกลั้นใจถามสิ่งที่ค้างคาใจออกไป
“เซี่ยฉางเยี่ยน…ท่านจะบอกว่าตนเองกับฟ่งเจียหนิงไม่เคยมีความสัมพันธ์ที่คลุมเครือมาก่อนเลย...จริงหรือ บอกความจริงมา ท่านไม่เคยมีใจให้นางแม้สักนิด จริงๆ ใช่หรือไม่”
ใบหน้าของแม่ทัพใหญ่เคร่งขรึมลงเล็กน้อย ดวงตาแข็งกร้าวลุกโชนขึ้นเมื่อยามเอ่ยถึงฟ่งเจียหนิง เป็นเขาเองที่ผิด ไม่ควรเห็นแก่สห
