ทุกคนต่างตะลึงงัน
ชายวัยกลางคนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำปนความรู้สึกผิด ทว่าเมื่อหันไปเห็นสองคนที่ไม่ควรอยู่ที่นี่ แววตาของเซี่ยฉางเยี่ยนก็ชะงักไปทันที
เขาจ้องนิ่งไปยังชายชราที่เดินเคียงข้างผู้เฒ่าหลี่ ภายในอกบัดนี้หัวใจเต้นกระหน่ำจนแทบทะลุออกมา ร่างทั้งร่างเหมือนถูกสายฟ้าฟาดกลางวันแสกๆ
“นั่น...!!”
ขาสองข้างที่เคยยืนอย่างมั่นคงบัดนี้ทำท่าจะทรุดลงไปเสียให้ได้ ชายชราในชุดธรรมดาใบหน้าเปื้อนยิ้ม มองมาที่เขาด้วยเช่นกัน และอีกคนคือชายหนุ่มที่มีท่าทางเหมือนเด็กน้อย กำลังคลอเคลียอยู่ข้างกายหลานสาวของตน
เหตุใดผู้สูงศักดิ์แห่งวังหลวงทั้งสองถึงได้มาอยู่ที่นี่!
“ไท่ซ่างหวง! และ...องค์รัชทายาท!”
เซี่ยฉางเยี่ยนทำท่าจะคุกเข่าลงตามสัญชาตญาณของผู้ที่อยู่ใต้พระบัญชา ผู้เฒ่าเมิ่งหรือไท่ซ่างหวงรีบก้าวเข้าประชิดเขาทันที แม้สีหน้าของชายชรายังคงแย้มยิ้ม ทว่าแววตากลับกำลังบีบบังคับไม่ให้เขาแสดงพิรุธใดออก
