เมื่อได้ยินพี่รองเอ่ยชื่อพี่ใหญ่ที่หายตัวไปนับสิบปี เซี่ยเว่ยหลงที่ยืนอยู่ด้านข้างถึงกับต้องเหลือบมองชายผู้มาใหม่ด้วยสีหน้าตกตะลึง
“ทะ...ท่านคือพี่ใหญ่จริงๆ หรือขอรับ”
ชายหนุ่มถามบุรุษผู้มาใหม่ด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ทว่าเมื่อมองใบหน้าด้านข้างให้ชัดเจน ชายผู้ที่ถูกเรียกว่าเซี่ยฉางเยี่ยนมิได้เปลี่ยนไปจากเมื่อสิบกว่าปีก่อนเลย มีเพียงหนวดเคราที่ขึ้นเขียวครึ้มบนใบหน้าที่ดูแปลกตา ทว่านั่นก็ทำให้เขาดูสมเป็นชายชาตรี
“เหตุใดข้าถึงมาที่นี่ไม่ได้ เขาเป็นน้องชายร่วมมารดาของเจ้า แล้วเขามิใช่น้องชายร่วมบิดาของข้าหรือ”
คำพูดของเซี่ยฉางเยี่ยนสามารถปิดปากเซี่ยจื่อยวนได้ในทันที ทว่าชายวัยกลางคนที่ถูกเตะก็ไม่คิดยินยอมเสียทีเดียว แม้จะกลัวว่าเซี่ยฉางเยี่ยนจะทุบตีตนเองอีกครั้ง
ทว่าเมื่อเห็นเหล่าผู้ชุมนุมมากมาย จึงคิดไปเองว่าเขาคงจะไม่กล้าลงมือ จึงได้เอ่ยท้าทายออกไปอีก
“เจ้าคนต่ำช้า ถึงกลับไม่เกรงกลัวกฎหม
