ปลายยามเว่ย (13.00-15.00) แสงแดดยามบ่ายเริ่มสาดลอดช่องไม้ระแนงของจวนหลังหนึ่งที่ตั้งอยู่ภายในตรอกด้านตะวันตกของเมืองหลวง
เสียงฝีเท้าเร่งร้อนดังขึ้นบนทางเดินหินเรียบ
หลิงหวนเอ๋อหัวหน้าสาวใช้วัยยี่สิบห้าที่อยู่ในชุดสีเรียบ ทว่ากลับจัดแต่งทรงผมอย่างประณีต บนมวยผมของนางมีเครื่องประดับทองล้ำค่าที่สาวใช้ผู้หนึ่งมิอาจมีได้
ภายหลังจากได้รับคำสั่งของแม่ทัพใหญ่เจ้าของจวน นางก็รีบออกทางประตูหลังอย่างเงียบเชียบโดยไม่มีใครทันได้สังเกตเห็น ก่อนจะหยุดอยู่หน้าซุ้มประตูบานเล็กของเรือนหลังหนึ่งซึ่งตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวห่างออกไป
หลังจากหญิงสาวเคาะประตูด้านหลังจวนเพียงสามครั้ง ประตูเล็กก็เปิดออกช้าๆ สาวใช้ที่จดจำหลิงหวนเอ๋อได้จึงรีบนำทางนางไปยังเรือนหลักทันที
หญิงสาวผู้หนึ่งในชุดแพรสีม่วงหม่นปรากฏตัวขึ้น ใบหน้างามที่ถูกแต่งแต้มอย่างฉูดฉาดเชิดขึ้นเล็กน้อย
แม้จะล่วงเข้าวัยสามสิบปลายแล้ว ทว่ากลับยังคงความ
