เช้าตรู่ของวันต่อมา
เซี่ยชิงหลีตื่นเช้าเป็นปกติดั่งเช่นทุกวัน นางลุกขึ้นมาซ้อมกับหลี่เยว่หยางอย่างที่เคยทำ ภายหลังจากเสียเหงื่อไปแล้วหญิงสาวก็กลับไปเรือนส่วนตัวของตนเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนชุด
การเป็นอยู่ที่นี่ค่อนข้างสะดวกสบายเพราะมีสาวใช้ในจวนคอยดูแลทุกอย่าง แม้กระทั่งชุดเสื้อผ้า และเซี่ยชิงหลีมองว่ามันก็ไม่ต่างอะไรกับการจ้างแม้บ้านในโลกเดิมของตน
ฝีเท้าแผ่วเบาเดินเลียบไปตามเส้นทางหินเรียงรายทอดยาวจากหน้าจวนแม่ทัพ ผ่านเขตที่ตั้งของจวนเหล่าขุนนาง และค่อยๆ เข้าสู่ถนนหลวงสายหลักที่มีผู้คนสัญจรไปมาอย่างคับคั่ง
เซี่ยชิงหลี สวมชุดผ้าฝ้ายสีขาวสะอาดตาดั่งเช่นปกติ บนหลังสะพายล่วมยาที่สั่งช่างฝีมือทำพิเศษ ด้านในบรรจุสมุนไพรและเครื่องมือพื้นฐานในการรักษาของนางติดตัวไปด้วย
แม้พำนักอยู่ในจวนหลังใหญ่ที่มีข้ารับใช้ล้อมรอบ ทว่านางเลือกที่จะช่วยเหลือตนเองโดยการเดินออกมาเพียงลำพังไร้ผู้ติดตาม
บนถนนหลวงสายห
