ภายในห้องรับประทานอาหาร
แสงอุ่นจากโคมไฟแขวนกลางเพดานส่องกระทบโต๊ะกลมที่จัดวางอาหารไว้อย่างประณีต กลิ่นหอมของเนื้ออบ เห็ดตุ๋น และข้าวหอมลอยอบอวลไปทั่วห้อง
ทุกคนในจวนล้วนนั่งล้มวงอย่างพร้อมหน้า เซี่ยจื่ออี้ มู่หรงหนานเฟิง เซี่ยชิงเป่า หลี่เยว่หยาง หลี่หมิงเจ๋อ... แม้กระทั่งผู้เฒ่าเมิ่งวันนี้ก็ยังมาร่วมโต๊ะด้วย
เสียงพูดคุยจอแจและหัวเราะดังสลับกับเสียงตะเกียบแตะชามเบาๆ บรรยากาศภายในเรือนดูผ่อนคลายอย่างน่าประหลาด ต่างจากความเย็นชาเคร่งขรึมของจวนแม่ทัพเซี่ยที่เคยมีในอดีต
เซี่ยชิงหลีเดินเข้ามาพร้อมกับอาเหิงที่ตอนนี้กำลังยิ้มกว้าง นางดึงเขานั่งลงข้างตน พร้อมวางถุงขนมเล็กๆ ที่ซื้อมาจากตลาดสำหรับทุกคน
บรรยากาศในตอนนี้ไม่ต่างจากเมื่อครั้งที่อาศัยอยู่ที่เรือนตระกูลหลี่ที่อำเภอหลิงนานเท่าใดนัก ครอบครัวใหญ่นั่งล้อมวงทานอาหารอย่างมีความสุข ไร้มีพิธีรีตองใดๆ เป็นความเรียบง่ายที่แม้แต่ไท่ซ่างหวงยังนิย
