“ขออภัยเจ้าค่ะ ข้าขอถามสักหน่อยได้หรือไม่…ก่อนหน้านี้ได้ยินมาว่ามีท่านยายผู้หนึ่งต้องการขายเรือนหลังนี้ พอข้ามาที่นี่เหตุใดเจ้าของถึงได้กลายเป็นบุรุษวัยกลางคนอาศัยอยู่แทน”
คำถามตรงไปตรงมาของเซี่ยชิงหลี ทำให้สตรีผู้นั้นชะงักไปเล็กน้อย นางเหลียวซ้ายแลขวาก่อนจะลดเสียงลง
“คุณหนูผู้นี้เจ้าถามถูกคนแล้ว...ใช่แล้วล่ะ เรือนหลังนี้เป็นของท่านย่าเหวินจริงๆ เดิมทีนางตั้งใจจะเก็บไว้ให้หลานชายเพื่อเป็นเรือนหอ...”
สตรีนางนั้นถอนหายใจยาว ดวงตาของนางเจือแววโมโหและเจ็บใจปรากฏออกมา
“แต่หลังจากบุตรชายและสะใภ้ของนางเสียชีวิตจากอุบัติเหตุเมื่อสามปีก่อน...พี่ชายของลูกสะใภ้ก็โผล่มาขออาศัย”
นางหยุดไปเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยเสียงเบา
“แรกๆ ท่านย่าเหวินเห็นว่าเป็นญาติฝ่ายสะใภ้ เลยให้พักอาศัยชั่วคราว แต่ผ่านไปไม่นานคนเหล่านั้นกลับเริ่มพูดว่าเรือนนี้ควรเป็นของพวกเขา เพราะพวกเขาจะเข้ามาดูแลพวกนางย่าหลานสองคน”
“ท่านย่าเ
