เจียงอวี้อ้าปากที่กำลังหัวเราะค้าง เขาหันขวับไปมองเซี่ยชิงหลีและทุกคนอีกครั้ง สีหน้าของชายหนุ่มแสดงออกว่าไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน ทว่าหญิงสาวไม่สนใจเจ้าบัณฑิตหน้าขาวอีกต่อไป นางพยักหน้าให้ทุกคนเดินตามขึ้นเรือ ทันใดนั้นร่างบางก็ถูกขวางอีกครั้ง
“เดี๋ยวก่อน!!...พวกเจ้าคือคนที่จ่ายเงินเช่าเรือลำนี้จริงๆ หรือ”
“เจ้าคิดว่าอย่างไรเล่า”
หญิงสาวเลิกคิ้วถามกลับ เจียงอวี้ไม่อยากจะยอมรับ ทว่าตนเองก็ไร้หนทางและไม่อยากรออีกต่อไป จึงยอมลดทิฐิของตนลง
“นี่!..เช่นนั้นก็ได้ ข้ายอมจ่ายให้สองเท่าของราคาตั๋วโดยสาร ข้าจะโดยสารเรือลำนี้ไปกับพวกเจ้าด้วย”
เซี่ยชิงหลีปรายตามองชายหนุ่มตรงหน้าแค่เพียงแวบเดียว ก่อนจะหมุนตัวกลับ นางไม่คิดโต้เถียงกับผู้ที่ไม่รู้จักกาลเทศะเช่นเขา อีกอย่าง ถึงนางจะยินยอมให้เขาร่วมเดินทางไปพร้อมกับพวกตน บนเรือลำนี้ต่อไปก็คงยากที่จะพบความสงบได้
“เรือลำนี้...ไม่รับผู้โดยสารเพิ่ม”
นางกล่
