“ตกปลาหรือ” อาเหิงที่เดินไปเดินมาใกล้ๆ พลางเบิกตากว้าง
“พี่รอง พวกเราจะกินปลาสดๆ หรือ” เซี่ยชิงเป่ารีบวิ่งตรงมายังพี่สาวทันที
ร่างบางพยักหน้ารับ ทุกคนต่างทยอยมานั่งที่กราบเรือที่นางเตรียมคันเบ็ดไม้ไผ่เอาไว้คนละอัน หลี่เยว่หยางและหลี่หมิงเจ๋อนั่งข้างกันเพื่อแข่งขันว่าใครจะตกปลาได้ก่อน เพราะหญิงสาวมีรางวัลสำหรับผู้ชนะ
นอกจากกลุ่มของพวกตนแล้ว เซี่ยชิงหลียังเชิญชวนเหล่าลูกเรือมาร่วมสนุกด้วย อีกนานกว่าจะถึงเมืองหลวงนางจึงต้องการสร้างความสัมพันธ์อันดีให้กับทุกคน
เสียงหัวเราะของทุกคนดังเป็นระยะ ต่างคนต่างลองเหวี่ยงสายเบ็ดของตนลงน้ำ บ้างก็จริงจัง บ้างก็แค่ทำเล่นๆ
แม้กระทั่งผู้เฒ่าเมิ่งก็ยังถือคันเบ็ดมานั่งลงข้างกายทุกคน แววตาของชายชรายามนี้ดูผ่อนคลายมากกว่าทุกวัน
บางครั้งสายลมเย็นก็พัดผ่าน ทำให้แสงแดดส่องประกายระยิบอยู่บนผิวน้ำเหมือนเกล็ดปลา บรรยากาศในวันนี้...ทั้งเบาสบายและเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
