สายตาหลายคู่เฝ้ามองการกระทำของสองสามีภรรยาอยู่ห่างๆ แม้คนตระกูลหลี่จะกังวลว่าหญิงสาวอาจล้มป่วยจากการหักโหมทำงานหนัก ทว่าเซี่ยชิงหลีเป็นคนดื้อรั้น หากนางไม่ประสบความสำเร็จก็จะไม่ยอมหยุดมือ
หลังจากอาเหิงได้กลายมาเป็นลูกมือประจำตัวของเซี่ยชิงหลีอย่างเป็นทางการ แม้ว่าเขาจะยังคงมีนิสัยร่าเริงไร้เดียงสาดั่งเด็กห้าขวบ
ทว่ากลับเป็นลูกมือที่ไม่เคยบ่น ไม่เคยเกียจคร้าน แถมยังอดทนและใส่ใจในรายละเอียดที่นางสอนให้แบบไม่มีขาดตกบกพร่อง
“ภรรยา~ อาเหิงต้องคนจนสบู่ขึ้นฟอง ต้องกวนแบบวนกลมๆ ใช่ไหม”
“ใช่แล้ว เจ้าจำเก่งขึ้นทุกวันเลยนี่นา”
เสียงพูดคุยสลับกับเสียงกวนสบู่ที่เดือดอยู่ในหม้อใหญ่ดังแว่วออกมาจากเรือนหลี่แทบทุกวัน ยามเช้านั้นอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อนของมะกรูดและกลีบดอกไม้ที่อบแห้ง ยามบ่ายก็จะได้กลิ่นสะอาดหอมเย็นของน้ำมันงาผสมขี้เถ้าไม้ไผ่ที่ค่อยๆ กลายเป็นเนื้อสบู่กึ่งแข็งกึ่งเหลว
เซี่ยชิงหลีเองก็เริ
