Elinde poşetlerle açık kapıdan içeriye giren Deniz, beni görünce büyük bir panikle elindeki poşetleri yere bıraktı ve hemen yanıma eğildi. Bense göz yaşları içinde karnımı tutuyor, kıvranıyordum.
" Ilgaz..." diye seslendi büyük bir korku ile.
" Yalvarırım yardım et Deniz lütfen..! " diye haykırdım ve hemen beni kucağına aldı. Adeta acıdan haykırıyordum ve ağlamaktan konuşamıyordum. Canım çok yanıyordu ve Deniz hızla beni arabasına bindirdi. Arka koltuğa yatırdı ve hızla arabayı sürdü.
" Ne oldu Ilgaz? " diye sordu panikle ve cevap veremedim... Telefonunu çıkardı ve kulağına götürdü.
" Rüzgar nerede? " diye sordu sanırım onu arıyordu fakat telefonunu açmıyordu...
İçim paramparçaydı... Acıdan ölmek üzereydim ve hıçkırıyordum. Buğulu gözlerim etrafı görmekte netlik elde edemezken dudakla
