EP.12 —ความกลัว
จอมขวัญยืนหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดีอยู่ข้างรถ เสียงหัวเราะของเขาดังสะท้อนก้องไปทั่วบริเวณแทร็กที่มืดสนิท ก่อนที่เขาจะโยนขวดน้ำแร่เย็นจัดเข้ามาให้รามหนึ่งขวดผ่านทางหน้าต่างรถที่เปิดค้างไว้
“ขุนทัพสั่งให้กูมาตามมึงเนี่ย มึงขับเพลินจนลืมดูเวลาไปเลยนะเพื่อนรัก พรุ่งนี้มีแข่งจริงแต่เช้านะครับคุณนักแข่งอันดับหนึ่ง อย่าเพิ่งรีบเอาพลังมาทิ้งตรงนี้หมด”
รามรับขวดน้ำมาถือไว้เงียบ ๆ เขาไม่ได้หันไปตอบโต้อะไรเพื่อนสนิทนอกจากทำสีหน้านิ่งขรึมและเย็นชาแบบเดิมทันที ส่วนฉันน่ะเหรอ... ตอนนี้หน้าฉันร้อนผ่าวจนแทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว ประโยค ‘ได้กันในรถ’ ของจอมขวัญเมื่อครู่มันยังวนเวียนอยู่ในหูจนฉันอยากจะแทรกแผ่นดินหนีลงไปใต้สนามแข่งช้างฯ เสียเดี๋ยวนี้
“แล้วนี่มันยังไงกันนะ?” จอมขวัญไม่ยอมจบ เขาแกล้งชะโงกหน้ากวน ๆ เข้ามามองฉันใกล้ ๆ “ทำไมน้องขวัญหน้าแดงเป็นลูกตำลึงสุกขนาดนั้นล่ะครับ แอร์รถไอ้รา
