EP.14 —จีบ
ลมหายใจอุ่นร้อนของรามที่รดรินอยู่ใกล้พวงแก้มทำให้ประสาทสัมผัสของฉันเริ่มรวนจนคุมไม่อยู่ ในรถสปอร์ตคันแคบยามดึกสงัดเงียบเชียบเสียจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นระรัวราวกับจังหวะรัวกลองอยู่ในอก ฉันนั่งตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าแม้แต่จะขยับปลายนิ้ว เพราะกลัวว่าการเคลื่อนไหวเพียงนิดเดียวจะทำให้อะไรบางอย่างที่กำลังเปราะบางอยู่ตอนนี้พังทลายลง
ฉันไม่รู้ว่าตัวเองควรขยับหนีพิงประตูรถ หรือควรจะทำหน้ายังไงดี เพราะต่อให้พยายามทำตัวปกติแค่ไหน ระยะห่างระหว่างเราตอนนี้มันก็ใกล้เกินไปอยู่ดี ใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ ผสมกลิ่นน้ำมันเครื่องอ่อน ๆ จากตัวเขาห้อมล้อมฉันไว้จนสมองขาวโพลนไปหมด
สายตาคมกริบของรามไม่ได้มองที่ตาฉัน แต่มันยังคงตรึงนิ่งอยู่ที่ริมฝีปากของฉันเงียบ ๆ เขามองราวกำลังชั่งใจ ราวกับกำลังต่อสู้กับความคิดบางอย่างที่ตีกันยุ่งเหยิงข้างในนั้น ฉันเผลอกลั้นหายใจจนหน้าเริ่มร้อนผ่าว
