EP.15 — Grid Before The Storm
เช้าวันแข่งขันรอบชิงชนะเลิศมาถึงพร้อมกับบรรยากาศที่ดูไม่เป็นใจเท่าไหร่นัก เสียงหยดฝนปรอยบางเบาที่กระทบเข้ากับกระจกหน้าต่างห้องพักในหอพักหญิงดังสม่ำเสมอมาตั้งแต่ฟ้ายังไม่ทันสว่างดี แสงสลัวสีเทาหม่นจากภายนอกลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาจาง ๆ ทำให้ห้องทั้งห้องดูซึมเซากว่าทุกวันที่ผ่านมา
ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาในสภาพที่นิยามได้คำเดียวว่า "คนนอนไม่พอสมบูรณ์แบบ" เปลือกตาของฉันหนักอึ้งเหมือนถูกถ่วงด้วยตุ้มเหล็ก หัวสมองตื้อไปหมดจนคิดอะไรไม่ออก ร่างกายประท้วงอยากจะซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มอุ่น ๆ ต่อไปอีกสักตื่น แต่ถึงอย่างนั้น สิ่งแรกที่พุ่งเข้ามาในมโนสำนึกกลับไม่ใช่ตารางงานกิจกรรม ไม่ใช่คลาสเรียนที่ต้องขาด หรือแม้แต่เสียงนาฬิกาปลุกที่กำลังแผดร้องอย่างบ้าคลั่งอยู่ข้างหัวเตียง
ทว่ามันคือข้อความสุดท้ายจากผู้ชายที่ชื่อ ‘ราม’ เมื่อคืนนี้
“ถ้าพี่ทำใจทำแบบนั้นได้ พี่คงไม่ปล่อยให้ขวัญเข้ามาใ
