رقى بفرحه جريت خبطت على باب اوضه أبوها وأمها
يحى : ادخلى يا رقى
رقى ببتسام عريضه : بابا بص فارس وأدم نايمين جمب بعض وبيضحكو كمان معقول دا عمرها ما حصلت إن يكون فارس مدايق ويفك بسرعه كدا
صباح بعد ما كانت بتعيط ابتسمت وشدت الفون : ورينى كدا هو أدم كلمك يا رقى
رقى : لا بعتلى الصوره دى وقفل شكله بعتها عشان نطمن على فارس
يحى هز راسه : ربنا يهديه
رقى : أنت مش مبسوط يا بابا
يحى كان ها يعيط بس خبى دموعه : لاء أزاى مبسوط الحمد لله وصباح داست على إيده بمعنى ماتزعلش نفسك رقى خرجت والاتنين بصو لبعض .. يحى سمح لنفسه يعيط وحط راسه على كتف صباح وهى بتمسد على وشه
صباح : معلش يا حبيبى فارس بيعمل دا كله من حبه فيك صدقنى أبويا دمره يا يحى زى ما دمرك .. أنتو الاتنين ضحيته أو إحنا كلنا ضحيته
يحى بخنقه : اخر حاجه أتخيلها فى حياتى إن إبنى يمد إيده عليا ومرتين وجعانى قوى من جوايا ما تتخيلش حا
