جنه أتعدلت هى وعمر ووقفو سلمو على كل إلا داخل لهم وأبتسام معاهم وعاصم
أم أحمد : جنتى يا جنتى شوفتينى وانا برقصلك فى الفرح إمبارح
جنه بضحكه صفرا : أه شفتك
أم أحمد بهمس : على الله يطمر
بكرى : بتقولى حاجه يا أم أحمد
أم أحمد طبطبت على رجله : ما أستغناش يا بكوره
جنه ديقت عيونها وريماس غمزت لياسمين وبهمس : إنها العاصفه
ياسمين : جنه ها تاكل كبدها دلوقت
جنه قامت وعمر بيمسك إيديها شدتها منه وراحت بين بكرى وأم أحمد ورزعت نفسها فى وسطهم ورمت نفسها على كتفه : وحشتنى قوى يا بابا ما تقلقش دانا كل يوم ها ابقى عندك ولا حد فى الدنيا ياخد مكانى يا حبيبى
بكرى هز راسه : طبعا طبعا
أم أحمد : طبعا إيه بس خلاص بقى لها فلتها وجوزها هى محتاجالك فى إيه ركزى مع جوزك ياختى وسيبى ابوكى فى إيد أمينه وبترفع إيديها الأتنين
جنه بصوت نوعا ما عالى : لا أمينه ولا شكران متشكرين يا أم أحمد ركزى فى حياتك
