فارس واقف متنح وريماس واقفه قدام يحى : كنت عارفه إن إبنك مخبى علينا حاجه كبيره .. عمو يحى هو عملك إيه قولى وانا ها اجيب حقك منه
يحى أبتسم : ماعملش حاجه إهدى شويه أنا كويس الحمد لله
ريماس بزعيق : ازاى يعنى فى إبن يعمل كدا فى أبوه دا أبوك أنت إيه اخرتها ترميه فى الحبس
فارس باصص لها ونفسه يمسكها يضربها : بيناول يحى مؤمن شد ريماس .. تعالى
ريماس زقته : أوعى إيدك وماتمسكنيش كدا
فارس : ما طلعيش جنانى عليكى هنا وتعالى وبيزقها لبرا
يحى : فارس براحه عليها لو سمحت
فارس طلع وقفل الباب وراه وبعصبيه : أنتى عرفتى إننا هنا أزاى
ريماس ربعت إيديها وواقفه زعلانه
فارس : أنطقى
ريماس : مشيت وراك كنت جايه عندكم أشوف مؤمن لقيتك نازل بيه وراكب عربيتك قبل ما انزل من التا**ى قولتله يمشى وراك وإحساسى طلع صح لبسته تهمه عشان تخلص منه
فارس بياخد نفس : ريماس أنتى مش فاهمه حاجه وتصرفاتك كلها غلط وب
