“Yani baban gibi olmak istemiyorsun?”
Bakışlarım Adar’ın çenesinde gezindi. “Aslında babam bana karşı iyiydi. En azından ben evlenene kadar..”
“..annemi ise artık hatırlayamıyorum. Sanırım iyi bir kadındı. Ya da ben öyle olmasını umuyorum.”
Adar’ın parmakları karnımı usul usul okşamaya başladı. Sanırım mayışıyordum, içkinin vermiş olduğu enerji bedenimden hızla çekildi.
“Baban’la..” diyerek yutkundu. “..annemin bir ilişkisi olduğunu biliyor muydun?”
“Ne!?”
Şaşkınlıkla Adar’a baka kaldım.
Adar omuz silkeleyerek, “İki aile arasında düşmanlık böyle başladı. Ben..” dedi ve iç çekti. “..sona erdirebilirim sandım. Ama olmadı.”
Adar hüzünlü bir ses tonuyla, “Annem kötü bir kadındı. Babam ondan boşansın diye..”
“..bana yapmadığı şey kalmadı. Bir keresinde..”
“..bir keresinde öz annem..”
