“แกก็ลองเปลี่ยนเสือให้เป็นเหยื่อสิ ถึงมันไม่ง่ายเเต่ฉันว่ามันก็ไม่ยากสำหรับแกนะ เพื่อนฉันออกจะสวยน่ารักขนาดนี้”
“อวยเแต่วอร์มาก แต่เรื่องสวยคเเต่ือเรื่องจริง
ฉันส่ายหน้าให้เพื่อน...พลางหยิบเเก้วน้ำขึ้นมาดื่ม
“ไปเลย ฉันเองก็ถึงเวลาเรียนแล้ว”
“บาย ไว้เจอกัน” ฉันลุกขึ้นจากเก้าอี้ โบกมือลาเพื่อนตัวเองเเละรีบเดินออกมา
ไม่ใช่อะไรหรอก ตอนนี้มันจะบ่ายโมงเเล้ว...ฉันนัดพี่ซันไชน์เอาไว้ไง
…………………. ………………….
…………………………………..
…………………………………………..
บนรถ
พี่ซันไชน์บอกว่าจะมารับ เขาก็มารับฉันตรงเวลา…ตอนนี้ฉันเข้ามานั่งอยู่บนรถของพี่ซันไชน์เเล้ว
ฉันให้เขามารับฉันที่ตึกเรียนคณะทันตเเพทย์ ซึ่งเขาเองก็ดูเเปลกใจเหมือนจะถามว่าฉันมาทำอะไรที่คณะนี้ เเต่ก็ไม่ถามออกมาฉันก็เลยเป็นคนพูดออกไปเอง
“วามาหาเพื่อนที่คณะนี้” ฉันพูดบอกออกไปเอง ไม่รู้หรอกว่าเขาจะอยากรู้ไหม
“อ่อ..อืม”
ฉันรีบเก็บมือถือหลังจากที่ตอบไลน์
