19.00 น. (หนึ่งทุ่ม)
สนามแข่ง
ซันไชน์พาเธอเดินไปทางห้องที่มีเอาไว้สำหรับเปลี่ยนชุดของนักเเข่ง...การเเข่งรถมันอาจจะดูเหมือนไม่มีอะไรมากมายใช่ไหม เเต่ใครจะรู้ว่าการเป็นนักเเข่งมืออาชีพได้นั้นมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยสักนิด... ต้องผ่านการฝึกฝนเเละซ้อมอย่างหนักเหมือนกับการเเข่งขันกีฬาทุกประเภทนั่นเเหละ กว่าเราจะเก่งเเละชำนาญในเรื่องนั้นๆ ก็ล้วนเเล้วเเต่ต้องใช้เวลาในการฝึกฝนกันทั้งนั้น
ก็เหมือนกับซันไชน์ที่เขามุ่งมั่นฝึกฝนอยู่กับการขับรถมาเป็นเวลานาน เรียกได้ว่าเวลาของเขาทั้งหมดเเทบจะยกให้กับการซ้อมเเข่งรถซะส่วนใหญ่...
“พี่ซัน”
มือหนาก็ดึงคนตัวเล็กเข้ามาใกล้ ดันเเผ่นหลังบางชิดไปกับกำเเพงห้อง
เเต่ทว่าเพียงเเค่สบตาเเละยืนอยู่ใกล้ๆ กันเเบบนี้...ก็เหมือนมีเเรงดึงดูดบางอย่าง..
ใบหน้าเล็กๆ น่ารักๆ ดวงตากลมโต ริมฝีปากอวบอิ่มเเสนหวานที่ชวนให้ลิ้มลอง..กลิ่นน้ำหอมของเธอ ทุกอย่างของเธอตอนนี้ ปฎิเสธไ
