“ไปเที่ยวกัน”
“ล้มหัวฝาดพื้นมาเหรอ หรือว่าเกิดอุบัติเหตุอะไร”
...บางครั้งเขาก็เย็นชา เเต่บางครั้งเขาก็เเสนดี จนมองไม่ออกเลยว่าเเท้จริงเเล้วเขาเป็นคนเเบบไหนกันเเน่ เเละเขาต้องการอะไรจากเธอ
ในนัยต์ตาสีดำขลับสื่อความหมายบางอย่าง เเต่ก็ยากที่จะอ่านใจของเขาออกได้จริงๆ
แต่...ถ้าให้เลือกเขาคนเมื่อก่อนกับตอนนี้ เเน่นอนว่าเธอเลือกตอนนี้มากกว่าอยู่เเล้ว เพราะถ้าหากเป็นเขาคนเมื่อก่อน....ใจร้ายกับเธอมาก
“ตอนนี้เธอยัง...ชอบพี่อยู่เหมือนเดิมรึเปล่า” คำถามของเขาที่เอ่ยถามออกมา สายตาที่มองมาราวกับกำลังรอคำตอบ
ใจเธอน่ะมันไม่เคยเปลี่ยนไปเลยด้วยซ้ำ…ยังชอบเขาเหมือนเดิม อาจจะชอบมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ
“ว่าไง เธออย่าเงียบสิ”
“ดูไม่ออกเหรอไง” ทันทีที่เธอตอบออกมาเเบบนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าหล่อก็ปรากฎขึ้น เป็นรอยยิ้มที่ดูพึงพอใจในคำตอบ
ทั้งสองมองสบตาสื่อความรู้สึกของกันเเละกัน…
ริมฝีปากหนาจรดจูบลงบนเรียวปากบางอม
