Ep.12 ตอน ..didn't think ไม่ได้คิดอะไร
811 Words
(อดีต Part)
หลายวันผ่านไป………
ตอนนี้ฉันกำลังนั่งเรียนในคลาสวาดภาพ....ซึ่งอาจารย์ปล่อยให้นักศึกษาในคลาสกระจัดกระจายในมุมที่ตัวเองชอบ เเละพอหมดคลาสเรียนก็ต้องเข้าไปส่งงานให้อาจารย์ที่ห้องเรียนอีกครั้ง
โอ๊ย บ้าจริง..ทำไงดีฉันไม่สามารถสลัดภาพที่จูบวันนั้นออกไปได้เลย...
><
ถ้าหากพี่ซันไชน์ไม่คิดอะไร เขาก็คงไม่จูบกลับ เเต่นี่มันไม่ใช่ไง…
ใจฉันมันคิดเพ้อพกไปไกลจนกู้ไม่กลับแล้ว
“โอ๊ย ยัยวาตกลงเเกจะเล่าให้ฉันฟังได้ยังเนี่ย เอาเเต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียว”
ตอนนี้ฉันกับเเป้งเเคร์นั่งกันอยู่ที่คาเฟ่ในมหาลัย..รอเวลาเข้าคลาสเรียน
“ก็..ฉัน” โอ๊ยจะให้เล่ายังไงอ่ะ ก็คนมันเขิน
อืม…ฉันนั่งบิดไปบิดมาเเบบนี้เกือบๆ จะครึ่งชั่วโมงเเล้วจริงๆ อย่างที่เเป้งเเคร์พูด…..
“วันนี้ฉันก็คงไม่รู้เรื่อง”
“เออๆ เล่าก็ได้”
ฉันเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้เเป้งเเคร์ฟังทั้งหมดอย่างละเอียดไม่มีตกหล่น
……………
……………………
…………………………….
“แคร์ เเกว่า…คนเราจะสามารถจูบกับคนที่ไม่รู้สึกอะไรได้ไหม?”
“ถ้าเป็นฉันก็ต้องเป็นคนที่ฉันรู้สึก ไม่อย่างนั้นจะจูบกันได้ยังไง”
“ใช่ไหม” นี่แหละคำตอบที่ฉันต้องการ
ฉันไม่รู้หรอกว่าจูบในครั้งนั้นสำหรับพี่ซันไชน์เขาอาจจะเเค่อารมณ์พาไปหรือว่าอะไร เเต่ว่าถ้าเเค่อารมณ์พาไป..จูบก็คงไม่ดูดดื่มขนาดนั้นไหม... ฉันคิดเตลิดออกไปไกลมากๆ ในตอนนี้
อาการของคนตกหลุมรัก หัวใจพองโตมันเป็นเเบบนี้เองสินะ ….คลั่งรักจนไปไหนไม่ได้เเล้ว
……………
……………………
…………………………….
หลังจากที่เลิกเรียน ตอนนี้ฉันก็กำลังยืนครุ่นคิดอย่างหนักว่าฉันจะหาข้ออ้างอะไรไปเจอพี่ซันไชน์อีกดี...
เพราะหลังจากวันนั้นที่ชวนเขาไปเป็นเเบบวาดภาพฉันก็ไม่ได้เจอพี่เขามาสองวันเต็มๆ เเล้วอ่ะ...
... รู้ตัวอีกทีฉันก็พาตัวเองเดินมาถึงตึกเรียนคณะวิศวกรรมเเล้ว
……………
……………………
…………………………….
ซันไชน์ part
สามหนุ่มยืนสูบบุหรี่หลบอยู่ตรงมุมหนึ่งของตึกเรียน ซึ่งเป็นจุดอับสายตาผู้คน....
“น้องวาเลนดูชอบมึงมากไม่ลองเปิดใจให้น้องหน่อยเหรอวะ”
“มึงห้ามเลยนะไอ้ซัน กูขอละ” ดีแลนรู้ดีนิสัยเพื่อนเขาดีรีบเอ่ยห้ามปราม
“…..”
“เงียบทำไม อย่าบอกนะว่ามึง…” ไม่ทันที่ดีเเลนจะได้พูดจบประโยค...
“ป่าว” ซันไชน์ทอดสายตามองออกไปไกลยากที่จะคาดเดาความคิดของเขาได้ในตอนนี้
“กูถามจริงน้องวาเลนโคตรจะน่ารักขนาดนั้น มึงไม่คิดอะไรกับน้องเขาจริงดิ ทั้งๆ ที่รู้ว่าน้องชอบมึง”
“มึงจะถามย้ำไรนักหนาวะ กูบอกแล้วไงว่าไม่ชอบก็คือไม่ชอบไง!”
เจ้าของคำพูดไม่รู้เลยว่าคนที่อยู่ในบทสนทนาของได้ยินหมดทุกอย่าง….
………
- Writer
