Ep.06 ตอน Happy Valentine 1/2
288 Words
วาเลน Talk
บรื้น ๆ บรื้นน ๆ ๆ
กรี๊ดดด
ฉันกรีดร้องออกมาเสียงหลง โน้มไปกอดร่างเเกร่งของคนขับเอาไว้เเน่นด้วยความหวาดกลัว
นี่มันรถ หรือเรือเหาะกันเเน่ ฉันไม่กล้าลืมตาขึ้นมาเลยกอดเอวคนขับเอาไว้เเน่น ตัวฉันแทบจะปลิวไปกับสายลม เขาขับรถเหมือนจะพากันโบยบินไปในอากาศ ทั้งเร็วทั้งแรง
เเต่เเล้วจนเเล้วจนรอด รถคันนี้ก็มาจอดเเละหยุดลง โดยที่ฉันยังมีชีวิตอยู่รอดปลอดภัย
หมวกกันน็อคขนาดใหญ่ ถูกเปิดฝาครอบด้านหน้าออก ทำให้ฉันได้สบตากับเขาได้ชัดๆ ในระยะประชิด เพราะเขานั่งอยู่ด้านหน้า เเละเอี่ยวตัวมาทางด้านหลัง
ใบหน้าหล่อเหลามีเลือดออกตรงโหนกแก้ม มุมปากเเตก ใบหน้าสะบักสะบอมเหมือนโดนต่อย เเต่ถึงยังไงเขาก็ยังหล่อกระเเทกใจฉันอยู่ดี
“ไปยืนซื่อบื้อทำไมตรงนั้น” หน้าหล่อเเต่ปากจัดจังเลยพี่ชาย เเต่ไม่เป็นไร ฉันก็ชอบอยู่นะ กร้าวใจดี
“จะไปมหาลัย” ฉันพูดบอกไปตามตรง เเม้ว่าสายตาของฉันยังคงเอาเเต่จ้องมองสำรวจใบหน้าของคนหล่ออย่างเขาเหมือนหลุดเข้าไปในภวังค์
สายตาคมไล่มองมาที่ฉันตั้งเเต่หัวจรดเท้าอีกครั้ง เรียวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน…อ้อ ลืมไปว่าฉันใส่ชุดนักเรียนอยู่ มันคงย้อนแย้งกันกับการบอกว่าจะไปมหาลัย
“จะไปงานโอแพนเฮ้าส์” ก็เลยต้องอธิบายเพิ่ม
“งั้นฉันส่งตรงนี้ เธอก็ไปโบกรถแท็กซี่เอา” นี่คือประโยคคำพูดที่ไล่ฉันให้ลงจากรถใช่ไหม
- Writer
