ใช่ …สำหรับฉัน…ฉันยังคงชอบเขา ไม่ว่ายังไงฉันก็คงปฏิเสธใจตัวเองไม่ได้หรอก ไม่ว่าผู้ชายคนนี้จะใจร้ายกับฉันยังไงก็ตาม ฉันก็ยังคงชอบเขามากอยู่ดี
ไอ้หัวใจไม่รักดี! เหมือนคนโง่เง่าที่ยอมเจ็บซ้ำๆ ไม่รู้จักจำ
หลังจากที่เราต่างคนต่างจูบกันอย่าดุเดือด ไม่มีใครยอมใคร …พี่ซันไชน์ค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกช้าๆ เพื่อเว้นจังหวะ เรามองสบสายตากัน ใบหน้าของเราเเทบจะไม่มีระยะห่าง ปลายจมูกโด่งชนเข้ากับเเก้มใสของฉัน
หัวใจไม่รักดีของฉันมันสั่นไหวจนเเทบจะทะลุออกมาเต้นด้านนอก ฉันรู้ว่าพี่เขามันอันตราย เเละเป็นผู้ชายประเภทที่ไม่คิดที่จะจริงจังกับผู้หญิงคนไหน
“เป็นไงจะหยุดดื้อยัง~” เสียงเเหบพร่ากระซิบข้างใบหูเบาๆ ปากบอกให้ฉันหยุดดื้อเเต่ทว่าปลายจมูกของเขาก็ยังไม่ถอยห่างจากพวงเเก้มของฉันเลย
เแต่่แล้ววสี้ยวินาทีเขาก็หยุดทุกอย่าง ฝ่ามือหนาวางลงบนหัวของฉันเเล้วขยี้ผมไปมา ก่อนที่ร่างสูงจะถอยห่างออกไปเล็กน้อย “พี่จะไปส่งท
