(ห้อง)
วาเลนจำยอมต้องให้เขาพาขึ้นมาบนห้องโดยไม่สามารถปฏิเสธอะไรได้
เขาอุ้มเธอมาเข้ามาวางลงบนโซฟา...พร้อมกับนั่งย่อลงด้านล่าง ก้มลงไปจับฝ่าเท้าบางขึ้นมาพลิกดู.. ซึ่งวาเลนก็พยายามที่จะดึงฝ่าเท้าตัวเองกลับมา....ใบหน้าเรียวเล็กกระฟัดกระเฟี๊ยด เเสดงท่าทางเอาเเต่ใจไม่หยุด
วาเลนเองก็รู้สึกเจ็บไม่น้อย..เเต่เธอพยายามที่จะไม่เเสดงออกมา… ทั้งๆ ที่เจ็บจนเเทบจะร้องไห้ออกมาอยู่เเล้ว
“เจ็บไหม พี่ขอดูหน่อย”
เจ็บตัวยังไม่เจ็บเท่าใจ
ใบหน้าหล่อดูดีโน้มเข้าไปใกล้...นิ้วมือเตะลูบข้อเท้า
ตึกตักๆ เสียงสั่นไหวของหัวใจดวงน้อยเต้นเเรงขึ้นมาอีกเเล้ว วาเลนไม่สามารถควบคุมตัวเองไม่ให้รู้สึกอะไรได้ ทุกสัมผัสของเขามีผลต่อเธอมากมายจนตัวเธอเองก็คาดไม่ถึง
เขาทำเเบบนี้อีกเเล้ว เหมือนจะใส่ใจเป็นห่วง…นั่นก็ทำให้วาเลนยิ่งสับสนหนักมากขึ้นไปอีกว่าตกลงเเล้วเขาจะเอายังไงกับเธอกันเเน่
เธออดที่จะยอมรับไม่ได้เลยว่า ตอนนี้เธอก
