EP.05 ตอน Past stories เรื่องราวในอดีต
559 Words
(ย้อนกลับไปเมื่อสามปีก่อน)
เด็กสาวตัวเล็กในชุดมัธยมปลายกระโปรงลายสก๊อตโรงเรียนนานาชาติชื่อดัง เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มมองไปด้านซ้ายทีด้านขวาที ริมถนนที่ซอยค่อนข้างเปี่ยว สองมือบางกำกระเป๋าเป้ของนักเรียนเอาไว้เเน่น
“โอ๊ยยัยวาเลนเอ๊ย!!” ริมฝีปากบางพึมพำพูดออกมาเเผ่วเบา พลางกระทืบเท้าระบายอารมณ์ตัวเองที่ตอนนี้เธอรู้สึกอยากจะเคาะหัวตัวเองสักทีสองทีเต็มประดา
ใบหน้าน่ารักตอนนี้เคร่งเครียดอยู่ตรงตอกซอยแคบๆ เพราะเธอลงรถแท็กซี่ผิดที่
เหตุมันเกิดจากวาเลน ไม่เคยนั่งรถแท็กซี่มาก่อน เเต่วันนี้เธอเกิดอยากรู้อยากลองก็ออกมาเป็นอย่างที่เห็น
ให้ตายเถอะเเล้วเธอจะทำไงต่อ…
………………………………………
………………………………………
………………………………………
………………………………………
(อดีตเมื่อสามปีก่อน)
วาเลนไม่เคยไปไหนมาไหนคนเดียวเลยสักครั้งตั้งเเต่เกิดมาเเละนี่เป็นครั้งเเรกตั้งเเต่อายุสิบแปดปี ที่ลูกคุณหนูอย่างเธออยากลองใช้ชีวิตด้วยการหัดขึ้นรถแท็กซี่ครั้งเเรก
เเต่เเล้วเหตุมันเกิดมาจากความกลัวเเละคิดไปเองของเธอ ที่ไม่คาดคิดว่าคนขับรถแท็กซี่รุ่นลุงจะดูน่ากลัว เเละเอาเเต่จะพูดถามไถ่ประมาณหยอกล้อจนทำให้สาวน้อยรู้สึกอึดอัด และรู้สึกเเปลกๆ กับสายตาและคำพูดของคนขับ ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าจริงๆ เเล้วคนรุ่นลุงเพียงเเค่พูดหยอกล้อเล่นกันเฉยๆ หรือว่าอะไร เเต่เเค่วาเลนเธอไม่ชินกับการโดนหยอกล้อเธอก็เลยกลัวและจินตนาการเตลิดไปเอง
วันนี้ประจวบกับว่าลุงอำนวยคนขับรถลาหยุด วาเลนก็เลยใจกล้าออกมาจากบ้านโดยที่ไม่ลำบากคนอื่น
วันนี้เป็นวันหยุดเรียนเเต่ที่ใส่ชุดนักเรียนก็เพราะต้องการไปงานโอเพนเฮ้าส์ของมหาลัยชื่อดังเเห่งหนึ่ง ตามคำแนะนำของรุ่นพี่สาว ลูกของเพื่อนสนิทพ่อ…เเละเธอก็นัดกับเพื่อนเอาไว้เเล้วด้วย
เเต่ความโก๊ะก็คือวาเลนไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหนตอนนี้ ซึ่งตรงที่เธอให้แท็กซี่จอดมันไม่ใช่หน้ามหาลัย เเต่เธอชี้นิ้วให้เขาจอดโดยที่ไม่ทันคิดว่าตัวเองจะเอาไงต่อ
“อยากจะบ้าตาย”
ในขณะที่กำลังหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อที่จะเปิดกูเกิ้ลเเมพ คนตัวเล็กก็เดินเข้าไปหาที่ร่มๆ ยืน
เธอก้มหน้าก้มตามองมือถือตัวเอง
ในขณะนั้นก็มีเสียงบางสิ่งบางอย่างคล้าย ๆ ฝีเท้าของคนหลาย ๆ คนกำลังผ่านมา
ทำให้วาเลนเงยหน้าหันไปมองตามเสียง …ดวงตากลมโตเบิกขึ้นกว้าง เมื่อเห็นกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งเหมือนกำลังจะยกพวกวิ่งไล่ตีกันมาทางนี้ ประมาณหลายสิบคน
คุณพระ!
ริมฝีปากบางอ้าปากเหวอ ในขณะที่ไม่รู้ว่าจะไปทางไหน อยู่ๆ ก็มีมือของใครบางคนฉุดดึงกระเป๋าเป้ของเธอให้ออกจากจุดนั้นจนตัวแทบปลิว
วาเลนกรีดร้องตกใจออกมาดังลั่น เเต่ทว่าร่างสูงโปร่งของใครบางคนเอาตัวเข้าบดบังเธอเอาไว้ ให้อยู่ในอ้อมเเขน วาเลนหลับตาปิดสนิท กลัวจนตัวสั่นเทาไปหมด
………
- Writer
