Ep.11 ตอน สารภาพรัก
685 Words
(อดีต Part)
@คอนโด
พี่ซันไชน์มาตามนัดของฉันจริงๆ เเละตอนนี้เขาก็นั่งอยู่บนโซฟาในห้องคอนโดของฉัน
ถ้าเเด๊ดดี้รู้ว่าฉันพาผู้ชายขึ้นห้องเเบบนี้นะ มีหวังได้โดนตีจนตูดลายเเน่ เเต่ชั่งเหอะยังไงเเด๊ดก็ไม่มีทางรู้หรอก
ส่วนไอ้พี่ดีเเลนที่ดูเหมือนจะเป็นพี่ชายที่เป็นห่วงเป็นใย เเต่ตอนนี้กลับหายหัวไปไหนก็ไม่รู้ บอกว่าจะมาก็ไม่เห็นมาด้วย ให้เดาก็คงติดผู้หญิงอยู่ล่ะมั้งรายนั้นนเขาเจ้าชู้จะตายควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าแต่ล่ะวัน
ฉันหยิบกระดาษสเกตกับดินสอเตรียมที่จะร่างๆ ภาพ ซึ่งเป็นหนึ่งในรายวิชาที่ฉันเรียน ฉันเลือกที่จะวาดภาพร่างลายเส้นใบหน้าของคนเสมือนจริง เเละพี่ซันไชน์ก็เหมาะกับการเป็นเเบบให้ฉันมากที่สุดเเล้ว เเต่อีกอย่างฉันก็เเค่หาข้ออ้างอยากอยู่ใกล้เขาก็เเค่นั้นแหละ
พี่ซันไชน์ก็ให้ความร่วมมือทุกอย่าง…เขานั่งนิ่งๆ หล่อๆ เป็นเเบบให้ฉัน เเต่สายตาของเขานี่มันดาเมจรุนเเรงเกินต้านมากอ่า....
ไม่ไหว
…ฉันใช้เวลาวาดก็เกือบๆ จะครึ่งชั่วโมงเเล้ว เเต่ฉันวาดได้เพียงเเค่ร่างโครงหน้าเท่านั้น ใครมันจะไปมีสมาธิ ก็คนที่เราชอบนั่งอยู่ตรงหน้าขนาดนี้
รู้ไหมว่าตอนนี้ฉันต้องพยายามมากเเค่ไหนกับการที่จะทำให้มือตัวเองที่จับดินสอร่างภาพไม่สั่น ส่วนไอ้หัวใจไม่รักดีก็กระหน่ำเต้นระรัวเเทบจะหลุดออกมาด้านนอก
“เอ่อ วาขอโทษนะคะ” ฉันโน้มตัวเข้าไปใกล้ จะปัดเส้นผมที่ลงมาปรกหน้าของเขาออก
เเต่ทว่าในจังหวะนั้นใจไม่รักดีของตัวเองดันเต้นเเรงประหนึ่งกลองที่กำลังถูกตี... เเค่มองสบสายตาก็โดนดึงดูดชวนให้หลงใหลอย่างไม่สามารถปฏิเสธได้
ฉันเป็นฝ่ายขยับเข้าไปใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ รู้ตัวอีกที ปลายจมูกของเราก็เเทบจะชนกัน ด้วยอารมณ์ที่พาไปและบนรยากาศตอนนี้
ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก
ก็จริงอยู่ที่ว่าฉันชอบพี่ซันไชน์เพราะเขาหล่อ เเต่มากไปกว่านั้นฉันกลับรู้สึกเพิ่มมากขึ้นไปเรื่อยๆ เเละประทับใจที่เขาเข้ามาช่วยฉันเอาไว้ตั้งสองครั้งสองหนเเล้ว ไม่ว่าจะเป็นเหตุบังเอิญหรือว่าอะไรก็ตามเเต่ฉันว่า...ฉันตกหลุมรักพี่ซันไชน์ชนิดที่ว่าถอนตัวไม่ขึ้นแล้วอ่ะ
“คือวา…มีเรื่องอยากจะบอกพี่”
“….”
“..วาชอบพี่”
ในที่สุดฉันก็พูดออกไปจนได้…
“…..”
นัยน์ตาสีดำขลับที่เต็มไปด้วยมนต์เสน่ห์จ้องมองประสานกับสายตาของฉัน
ใบหน้าของฉันที่ตอนนี้ร้อนผ่าว เเก้มทั้งสองข้างคงเเดงระเรื่อโดยที่ไม่ต้องส่องกระจกก็รู้ ฉันโน้มใบหน้าเข้าใกล้ริมฝีปากหยักอวบอิ่ม
ก่อนจะทาบริมฝีปากของตัวเองประกบจูบ ราวกับผู้หญิงที่ใจกล้ามาก
ทันทีที่ริมฝีปากเราเตะกัน ฉันก็ไปต่อไม่ถูก..จะให้ทำไงต่อเพราะนี่มันจูบเเรกของฉัน
เเต่ทว่าชั่วอึดใจเดียว ริมฝีปากของฉันก็โดนช่วงชิงลมหายใจ พี่ซันไชน์ขยับริมฝีปากของเขาประกบจูบเเล้วดูดดึงริมฝีปากของฉันเบาๆ อย่างละมุนละไม…
ฉันหลับตาเอาไว้สนิทพยายามข่มใจตัวเองไม่ให้เต้นเเรงไปมากกว่านี้
ฉันชอบเขา….
ชอบมาก
เสี้ยววินาทีเขาก็พละตัวออกในเเววตาสีดำขลับคู่นั้นยากที่จะอ่านความคิดของเขาออก
ติ้งต่องๆ ..เสียงกดกริ่งหน้าห้องก็ดันเข้ามาขัดจังหวะพอดิบพอดี
เราสองคนพละออกจากกันอีกครั้ง
ฉันถึงกับกลอกตามองบน ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นไอ้พี่ดีเเลน!
จบกัน ขัดจังหวะดีจริงๆ !!!
- Writer
