(คุยโทรศัพท์)
“ฮัลโหลวิน ….วาไปรอที่ร้านอาหารนะ”
(วาครับ โทษทีนะพอดีผมมีธุระด่วนคงไปตามนัดไม่ได้เเล้ว…ผมขอโทษนะครับ) ปลายสายตอบกลับมาเหมือนรีบร้อนทำอะไรบางอย่างอยู่
“อ่อ งั้นไม่เป็นไร”
(วาไม่โกรธใช่ไหม ผมขอโทษจริงๆ นะครับ)
“วาเข้าใจ เเละไม่ได้โกรธ …วินไปทำธุระต่อเถอะ”
(ครับ เอาไว้ผมโทรกลับไปนะครับ)
“โอเค”
-วางสาย-
ฟู่ว~ ริมฝีปากบางพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ เมื่อวางสายมือถือ
พอรู้ว่าอีกคนไม่มาตามนัด จากที่ตอนเเรกจะเดินไปยังร้านอาหาร...คนตัวเล็กก็เดินเลี่ยงไปอีกทางซึ่งเป็นร้านหนังสือ
สายตาพลันสะดุดเข้ากับหน้าปกหนังสือเล่มนึฝ
เธอไม่รีรอที่จะหยิบเเม็กกาซีนเล่มนั้นขึ้นมาดู...
ในตอนเเรกที่ได้เห็นก็รู้สึกว้าว..เเต่เเล้วจู่ๆ อีกความรู้สึกนึงก็เเทรกซึมเข้ามา คิ้วเรียวสวยเริ่มขมวดเข้าหากันเหมือนเเมวตัวน้อยที่โดนขัดใจ
ทำไมต้องหล่อขนาดนั้นด้วย! เธอเปลี่ยนอารมณ์ราวกับกดสวิตช์ ..ตอนนี้รู้สึกเเเท
