My Sunshine ซันไชน์xวาเลนไทน์

Ep.06 ตอน Happy Valentine 2/2

เเต่แท็กซี่อีกเเล้วเหรอ ฉันกลัวอ่ะ ไม่กล้าคุยกับคนขับด้วย ไม่รู้ต้องเจอแบบไหนอีก เอาตามตรงฉันเป็นพวกลูกคุณหนูที่ไม่เคยได้ใช้ชีวิตด้วยตัวเองมาก่อนไง เลยเซ่อ ๆ ซ่าส์ ๆ ในเรื่องที่สำหรับคนอื่นคงเป็นเรื่องปกติเเต่สำหรับฉันเเค่ขึ้นแท็กซี่ยังยากเลย พ่อกับเเม่ประคบประหงมฉันอย่างกับไข่ในหินมาตลอด พอได้ทำอะไรเองเเบบนี้ก็ไปไม่ถูกเลยจริง ๆ

“เป็นไร”

พี่เขาคงเห็นสีหน้าของฉัน เมื่อเขาเอี่ยวตัวมาถอดหมวกกันน็อคออกให้ เเต่ฉันก็ยังไม่ยอมลงจากรถเขาเสียที

“ไปส่งไม่ได้เหรอคะ” นี่ฉันยังจะกล้านั่งรถเรือเหาะคันนี้อีกเหรอ ทั้งเร็วทั้งแรงยิ่งกว่าฟาสแปดเสียอีก

“ไม่ได้” ฉันก็ลืมไปเขาพึ่งจะมีเรื่องยกพวกตีกันเเถว ๆ นั้น คงย้อนกลับไปไม่ได้

งั้นก็เเสดงว่าไปส่งที่อื่นได้อ่ะดิ

“งั้นไปส่งที่บ้านได้ไหม” ฉันใจกล้าขอ อย่างน้อยฉันก็คงถึงบ้านปลอดภัยกว่า

“บ้านอยู่ไหน”

ทำไงดี ฉันไม่เคยจำได้ว่าไอ้ตรงเเถวๆ บ้านของฉันย่านนั้นมันเรียกอะไร

“อะไรวะเนี้ย อายุเท่าไหร่” เขาพูดถามด้วยสายตาหงุดหงิดกันมากกว่าเดิมจนฉันแทบร้องไห้ ทำไมต้องทำหน้าดุกันด้วยเล่า พยายามนึกอยู่นี่ไง

“ฉันไม่มีเวลา ลงตรงนี้แล้วโบกแท็กซี่กลับไปเองก็เเล้วกัน” เขาไล่ฉันลงจากรถอย่างไม่สนใจไม่ไยดี

จะทำไงได้...ฉันก็ต้องลงจากรถเขานั่นแหละ ตรงนี้เป็นถนนค่อนข้างเปลี่ยวเเต่มีรถเเล่นผ่านบ้างประปราย ไอ้พี่หน้าหล่อเเต่ใจร้าย บิดรถออกไปเเล้วโดยที่ไม่บอกไม่กล่าวอะไรสักนิด ทิ้งฉันเอาไว้กลางทาง

หล่อเเต่ใจร้ายชะมัดเลย

นั่นเป็นครั้งแรกที่เราได้เจอกัน…. เจอกันในวันวาเลนไทน์