Nagising akong dahil sa sobrang lagkit ko at at doon kolang napagtantong di pala akong nakapag bihis kagabi dahil sa kalasingan.Kayat agad akong bumangon at pumasok sa cr para maligo.At nang matapos na ay agad akong nagbihis at bumaba.
"Magandang umaga sainyo" bati ko sakanila
"Magandang umga rin iha oh sya halika at umupo kana dito para makakain narin tayo"ani ng mama ni micah
At nang makaupo nako ay saka lang sila ng sinulang kumain at habang kumakain ay ramdam kong may naka tingin saakin pero isina walang bahala kona lang iyon at pinagpatuloy ang pagkain.
At nang matapos na kaming kumain ay dumeretsyo ako dito sa garden para sana lumakhap ng sariwang hangin,ngunit agad ding nangunut ang nuon ko dahil sa pagtunog ng aking cellphone at laking gulat ko ng mabasa ang pinadalang mensahe ni dad saakin
"Hindi na kita pipilitin pang magpakasal sa anak ng aking kaibigan pero in one condition sa loob ng isang buwan dapat ay may maipakilala kasa akin na lalaki dahil kong hindi sa ayaw at sa gusto mo itutuloy ko ang kasal" saad ni dad sa mensahe
Hindi ko maiwasang matuwa dahil hindi na itutuloy ang kasal na matagal konang inayawan sakanila,meron ding pangamba na baka wala akong maipakilalang lalaki at ituloy ang kasal isang buwan ,isang buwan lang ang meron ako para humanap ng lalaking maipapakilala ko kay dad.
Isang buwan
Isang buwan
Isang buwan...