“I don't think I can walk.”
Muli akong napadaing ng bigla kong maramdaman ang hapdi sa gitna.
Oh, God! I lost count kung ilang beses namin ginawa iyong kagabi. Basta ang alam ko lang ay kung hindi pa niya nakita ang liwanag sa labas ay baka hindi niya pa ako titigilan!
Sylvester smirked at what I said, na para bang proud na proud siya sa ginawa sa akin.
“I don't think I can leave this house too.”
“Sylvester!”
Tumawa siya. “What?”
“You need to work at saka baka hanapin ka ng mga magulang mo!”
Marahan lang siyang umiling bago tumabi sa akin sa kama and we cuddled.
Mabuti na lang talaga at umalis na ang kambal para sa kanilang taekwondo class kaya malaya na naming gawin ang gustong gawin namin dito sa kwarto, kanina kase ay parang halos minu-minuto ako dinadalaw ni Sydney para
