ของหวงประธานมาเฟีย

ไม่สนใจใคร

สองวันต่อมา

ต้องบอกเลยว่าเธอไม่อยากให้เวลาเดินมาถึงวันนี้เลย เพราะมันเป็นวันที่เธอไม่รู้ว่าชีวิตของเธอจะได้ใช้ชีวิตสงบสุขอีกหรือเปล่าเพราะดูแล้วผู้ชายอย่างเจ้าขุนไม่ธรรมดาเลยจริงๆ ระหว่างสองวันที่ผ่านมาเธอก็ตามสืบประวัติแล้วก็ตามดูโปรไฟล์ของผู้ชายคนนี้จนได้รู้ว่าเขาเป็นนักธุรกิจที่มีคนรู้จักมากมาย แล้วก็เป็นคนที่สาวๆ อยากได้มาครอบครองแต่เขาเลือกที่จะใช้ชีวิตโสด เธอก็ไม่รู้ว่าทำไมผู้ชายที่เพียบพร้อมโปรไฟล์ดีขนาดคุณเจ้าขุนถึงได้อยากให้เธอไปเป็นนกน้อยในกรงทองของเขา ถ้าจะบอกว่าเหตุผลของเขาคือการให้เธอไปใช้หนี้แทนพ่อของเธอโดยใช้ร่างกายของเธอชดใช้หนี้ เธอคิดว่าเหตุผลในข้อนี้ มันไม่ค่อยสมเหตุสมผลสักเท่าไหร่เพราะผู้ชายระดับ คุณเจ้าขุน ทั้งหล่อและรวยแถมยังมีชื่อเสียงอีกด้วย เขาสามารถเลือกผู้หญิงได้ตามที่เขาต้องการเลย อย่างที่เขาพูดแต่ทำไมผู้หญิงคนนั้น ต้องเป็นเธอด้วย

“ มิว มิวมิว แกเป็นอะไรเนี่ยใจลอยคิดอะไรอยู่ ”

ระหว่างที่พวกเธอกำลังนั่งรอเพื่อที่จะเรียนในคาบต่อไป ฟางข้าวเธอกะว่าจะให้เพื่อนดูชุดที่เธอเตรียมไว้ให้มิวมิว แต่เธอเรียกเพื่อนหลายครั้งแล้วเพื่อนของเธอก็ไม่ได้ยินที่เธอเรียก จึงทำให้ฟางข้าวสะกิดตัวของเพื่อนอย่างแรงแล้วก็ถามเพื่อนขึ้น เพราะช่วงสองสามวันมานี่ มีบ่อยครั้งที่มิวมิวเหมือนกับคนคิดอะไร และเธอใจลอยแบบนี้

“ เปล่าๆ แกเรียกฉันมีอะไรหรอ ”

เธอกำลังคิดเกี่ยวกับคืนนี้ เพราะเมื่อเช้าที่เธอกำลังจะออกมาเรียน มีข้อความจากเบอร์ปริศนาเบอร์หนึ่งส่งเข้ามาหาเธอ และข้อความนั้นก็เป็นใครไม่ได้เลยนอกจากคุณเจ้าขุน

“ หวังว่าคืนนี้เธอจะให้คำตอบที่ถูกใจฉัน นกน้อย ”

ข้อความนี้มันยังวนอยู่ในหัวของเธอตั้งแต่ช่วงเช้าจนกระทั่งถึงตอนนี้ตอนนี้ เธอจึงไม่ค่อยได้สนใจในคำพูดของเพื่อนทั้งสองคนของเธอเลย จนฟางข้าวสะกิดตัวเธอเธอถึงได้รู้ตัวและเธอก็หันไปหาฟางข้าว

“ ฉันจะให้แกดูชุด ชุดนี้แกว่าเป็นไงฉันตั้งใจให้แกใส่คืนนี้เลยนะ ”

ฟางข้าวจึงยื่นโทรศัพท์มือถือของตัวเองมาตรงหน้าของมิวมิวเพื่อให้เพื่อนสาวได้เห็นชุดที่เธอเตรียมไว้ให้มิวมิว ซึ่งมิวมิวเธอก็มองที่หน้าจอโทรศัพท์ของเพื่อนและก็ได้เห็นเป็นชุดเดรสสีแดงความสั้นน่าจะพอดีกับขาอ่อนของเธอ แต่ชุดพวกนี้เธอเคยใส่มันแล้ว เธอจึงไม่ได้อะไรกับชุดพวกนี้

“ ก็สวยดีนะ น่าจะเหมาะกับฉัน ” เธอจึงพูดกับฟางข้าว

“ เหมาะกับแกเลยแหละฉันกับฟางสองคนเล็งแล้วชุดนี้เหมาะกับแกมาก รับรองว่าคืนนี้เพื่อนของฉันอาจจะเจอ หนุ่มหล่อสายเปย์เลยก็ได้ ”

ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าเพื่อนของเธอ ไม่ได้สนใจหนุ่มหล่อคนไหนเลย ไม่ว่าจะทั้งหล่อทั้งรวยเข้ามาจีบเพื่อนรักของเธอกี่คน ก็จะถูกยัยมิวมิวปฏิเสธทันที

“ พวกแกก็พูดอะไรไม่รู้ ฉันไม่สนใจใครหรอก ตอนนี้สนใจแค่ทำยังไงให้เรียนให้จบมีงานทำดีก็พอแล้ว ”

และนี่ก็เป็นคำพูดจากปากของมิวมิว ซึ่งคำพูดนี้ก็เป็นคำพูดเดิมที่เธอพูดกับเพื่อนรักของเธอทุกครั้ง

“ จ้า ไม่สนใจใครก็ไม่สนใจใคร ผีผลักผู้ชายที่คลั่งรักแกมาเมื่อไหร่ฉันนี่แหละจะรำแก้บนถวายเลย ”

ฟางข้าวเธอได้พูดขึ้น และประโยคที่เธอพูดก็ทำให้เราทั้งสามคนนั่งหัวเราะให้กับคำพูดนี้ขอฟางข้าว และเราทั้งสามคนก็นั่งพูดคุยกันอีกเพียงไม่นาน อาจารย์ที่สอนคาบต่อไปก็เข้ามาสอนทำให้พวกเธอทั้งสามคนต้องหันมาตั้งใจเรียนกันต่อ

ช่วงเย็น

หลังจากที่เรียนลากยาวมาตั้งแต่บ่ายจนกระทั่งจบคลาสเรียนคาบสุดท้าย ทั้งสามสาวก็พากันเดินออกมาจากห้องเรียนด้วยสภาพที่เหนื่อยล้าไม่ต่างกัน

“ แกไปคอนโดฉันเลยป่ะ ” และเป็นฟางข้าวที่พูดขึ้นมาก่อน

“ อืม เลยก็ได้ แต่เราแวะหาอะไรกินกันก่อนป่ะใช้พลังงานมาทั้งวันเลยเหนื่อยจะแย่ ”

เรื่องเที่ยวเป็นรองแต่เรื่องกินสำหรับมิวมิวยืนหนึ่งเสมอ เธอจึงชวนสองสาวเพื่อนรักของเธอหาอะไรทานก่อนที่จะไปแต่งตัวสวยไปเที่ยวในค่ำคืนนี้

“ ได้สิ หิวเหมือนกัน ”

และทั้งสามคนก็พากันเดินตรงไปที่รถของกิ่ง เพื่อที่จะไปหาอะไรทานก่อนที่จะไปต่อที่คอนโดของฟางข้าว ซึ่งคอนโดของฟางข้าวและคอนโดของกิ่งก็อยู่ไม่ไกลกัน จากคอนโดของมิวมิว ที่อยู่คนละทางกับคอนโดของสองสาว ทุกครั้งที่เราไปเที่ยวและไปดื่มกัน มิวมิวก็จะมานอนที่ห้องของฟาง และกิ่งก็จะมานอนด้วยกันที่นี่

@ ห้างสรรพสินค้า

ทันทีที่ทั้งสามสาวมาถึงก็เดินตรงเพื่อที่จะไปหาอะไรทานทันที พอได้ร้านที่ถูกใจทั้งสามคนแล้ว ทั้งสามสาวจึงเดินตรงไปที่ร้านอาหารร้านนั้นทันที ร้านนี้เป็นร้านไทยกึ่งอาหารฝรั่ง และพวกเธอก็เคยมาทานอาหารที่ร้านนี้แล้วรสชาติของอาหารถือว่าอร่อยพอสมควร เมื่อเดินเข้ามาถึงภายในร้าน มิวมิวเธอก็ตาโตขึ้นมา เพราะเธอเจอกับผู้ชายคนนั้นเธอจะต้องเจอเขาในค่ำคืนนี้ การหยุดเดินของมิวมิวทำให้กิ่งที่เดินตามหลังมิวมิวต้องถามเพื่อนขึ้น

“ แกหยุดเดินทำไม ไม่เดินตามฟางเข้าไปนั่งล่ะ ” กิ่งที่ไม่รู้ว่าเพื่อนหยุดเดินเพราะอะไรเธอจึงถามมิวมิวขึ้น

“ เปล่าๆ เราเปลี่ยนทานไม่ได้หรอ ฉันอยากกินปิ้งย่างน่ะ ”

คำพูดของมิวมิวทำให้กิ่งต้องมองหน้าเพื่อนในทันที เพราะตอนแรกเราก็ตกลงกันแล้วว่าจะ ทานอาหารที่ร้านนี้ และตอนนี้ฟางข้าวก็เดินไปนั่งที่โต๊ะเรียบร้อยแล้ว ยัยมิวจะเปลี่ยนร้านทำไมกัน

“ ปิ้งย่างคงต้องวันหลังแล้วแหละยัยฟางเดินไปนั่งแล้วนั่นน่ะไปกันเถอะแกหิวจะแย่แล้ว ”

กิ่งพูดจบเธอก็เดินจูงมือเพื่อนรักของเธอตรงไปที่โต๊ะที่ฟางข้าวนั่งทันที ทำให้มิวมิวเธอก็ต้องจำใจเดินไปนั่งที่กลุ่มของเพื่อน และเธอก็ต้องพยายามทำตัวเองให้เป็นปกติที่สุดเพราะไม่อยากให้เพื่อนจับความผิดปกติของ