ของหวงประธานมาเฟีย

เจ้าหนี้

สองวันต่อมา

หลังจากที่เพทายผู้เป็นพ่อบุญธรรมของ มิวมิว ได้เงินก้อนโตไปเขาก็เอาไปเล่นและก็ถลุงกับการพนันภายในบ่อนคาสิโนของมาเฟียหนุ่มจนหมดตัวด้วยความที่โลภมากของตัวเองจึงทำให้ในช่วงแรกเพทายสามารถทำเงินได้เยอะก็จริงแต่ขึ้นชื่อว่าการพนันมันไม่ได้มีใครได้เงินออกมาจากตรงนั้นได้จริงหรอก พอเงินหมดตัวแล้วเพทายจึงกลับมาที่บ้านหลังใหญ่ของตัวเอง พอเขาเดินเข้ามาภายในบ้านหลังนี้ก็พบกับเมียของเขาที่นั่งอยู่น้ำเสียงของชายวัยกลางคนจึงถามเมียของตัวเองทันทีด้วยน้ำเสียงที่ปกติที่สุดเพราะว่า ทุกคนในบ้านไม่รู้ว่าเพทายติดการพนัน การที่เขาไม่กลับบ้านสองสามวันแบบนี้คนในบ้านจะคิดเพทายออกไปทำงานตลอด

“ พี่เพทายกลับมาแล้วหรอคะ ”

น้ำเสียงของหญิงวัยกลางคนที่เห็นใบหน้าของสามีตัวเองกลับมาจากการทำงานแล้วเธอก็ถามด้วยความเป็นห่วงเพราะสามีของเธอไม่ได้กลับบ้านมาสองสามวัน

“ ครับ มิวมิวล่ะ ”

เขาตอบภรรยาของเขาและก็ไม่ลืมที่จะหันไปถามถึงลูกบุญธรรมของตัวเองด้วยซึ่งมันเป็นเรื่องปกติทุกครั้งที่เค้าถามถึงลูกสาวที่เขาเลี้ยงดูมาตั้งแต่เล็ก แต่หารู้ไม่ว่าภายในใจของเพทายในตอนนี้ที่อยากจะรู้ว่าเด็กสาวอยู่ตรงไหนเพียงเพราะเขามีเรื่องที่จะให้เธอช่วยและก็ต้องเป็นเธอที่จะสามารถช่วยเขาได้

“ ลูกไปมหาลัยนะคะแล้วน่าจะนอนที่คอนโดเลย คุณมีอะไรหรือเปล่าคะ ”

มุกดาเธอก็ตอบสามีของเธออีกครั้งและก็ต้องถามขึ้นต่อให้เธอทั้งสองคนจะเลี้ยง มิวมิวมาตั้งแต่เด็กแต่พวกเธอก็ให้อิสระกับลูกสาวคนนี้และตอนนี้ มิวมิวก็อายุ 21 ปีแล้วอีกปีเดียวลูกสาวที่เธอเลี้ยงมาตั้งแต่เด็กก็จะเรียนจบแล้ว ซึ่งตลอดเวลาที่มิวมิว อยู่ในรั้วมหาลัยเธอก็ไม่ค่อยที่จะใช้เงินของทางบ้านส่วนมากชีวิตของเธอจะหาเงินเองมาโดยตลอดซึ่งต่อให้ครอบครัวของเราช่วยเหลือแต่ลูกสาวคนนี้ก็พยายามที่จะเลี้ยงดูตัวเองให้ได้ถือว่าเป็นความภูมิใจอีกอย่างที่เธอเลี้ยงมิวมิวได้มาเป็นอย่างดี

“ ป่าวหรอกพี่แค่ไม่เห็นลูกอยู่กับเธอน่ะ งั้นเดี๋ยวพี่ขึ้นไปอาบน้ำก่อนนะจะต้องออกไปคุยงานกับลูกค้าอีก ”

ในเมื่อมิวมิวไม่ได้อยู่ที่บ้านงั้นวันนี้เพทายคงจะต้องไปคุยกับเธอที่คอนโดของเธอซะแล้วหรือไม่ก็ให้ลูกสาวออกมาพูดคุยกับเขา แต่มันก็ดีที่เด็กสาวไม่ได้อยู่บ้านเพราะถ้าเกิดเธออยู่บ้านการคุยของเขามันก็จะไม่สะดวกสักเท่าไหร่

“ ไม่พักพักผ่อนก่อนหรอคะ ” สามีของเธอขยันมาก มุกดาเธอจึงเอ่ยถามขึ้นมา

“ เดี๋ยวค่อยกลับมาพักครับพี่ไปก่อนนะ ”

เพทายเขาจึงยิ้มกว้างให้กับเมียตัวเองก่อนที่เขาจะเดินขึ้นไปยังชั้นสองของบ้านเพื่อที่จะอาบน้ำและเปลี่ยนชุดใหม่

หลายชั่วโมงต่อมา

เพทายได้ขอเจอกับลูกสาวบุญธรรมของตัวเองซึ่งเขาโทรไปบอกมิวมิวว่าเขามีเรื่องจะคุยกับเธอและก็รอเธอจนกระทั่งเธอเรียนเสร็จ

“ คุณพ่อสวัสดีค่ะ ”

เด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้มยิ้มหวานให้กับผู้เป็นพ่อบุญธรรมของเธอและก็รีบยกมือไหว้ท่านหลังจากที่เธอเรียนเสร็จเธอก็มาหาท่านที่ร้านน้ำไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยที่เธอเรียนทันทีเพราะผู้เป็นพ่อโทรบอกเธอว่ามีเรื่องจะคุยกับเธอจึงทำให้มิวมิวแวะมาคุยกับท่านก่อนที่เธอจะไปทำงานต่อในช่วงเย็น

“ มิวมิว พ่อมีเรื่องจะคุยกับลูก ”

เพทายที่เห็นลูกสาวนั่งลงตรงหน้าตัวเองแล้วเขาจึงเข้าประเด็นทันทีด้วยสีหน้าที่ไม่สู้นักทำให้เด็กสาวที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขาต้องมองมาที่ใบหน้าเขาอย่างคนสงสัย

“ ค่ะ คุณพ่อมีอะไรจะคุยกับหนูหรอคะ ”

ดูจากสีหน้าท่านแล้วคงเป็นเรื่องไม่ดีสักเท่าไหร่เพราะสีหน้าของท่านดูเป็นกังวลมาก หรือว่าท่านมีปัญหาอะไรหรือเปล่ามิวมิวเธอจึงถามท่านขึ้นและก็ตั้งใจฟังว่าท่านมีเรื่องอะไรจะคุยกับเธอหรือมีเรื่องอะไรจะให้เธอช่วยเหลือหรือเปล่าท่านถึงได้มาหาเธอ

“ ถ้าพ่อขอร้องให้ลูกไปอยู่กับใครคนนึง เพื่อช่วยพ่อคือว่าพ่อมีปัญหาเรื่องการเงิน ”

เพทายพูด กับลูกบุญธรรมของตัวเองเพื่อขอร้องเธอก็หยิบปัญหาของตัวเองขึ้นมาพูดแต่เขาไม่ได้บอกว่าปัญหาทางการเงินของเขามาจากการพนันแต่เพทายเลือกที่จะพูดว่าตัวเองขาดทุนจากการทำธุรกิจและก็พูดอธิบายทุกอย่างให้กับคนตัวเล็กได้ฟังซึ่งคำพูดของเขามันเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมาทั้งหมดจนกระทั่งจบ

“ เขาคือเจ้าหนี้ของคุณพ่อหรอคะ ”

การที่ท่านบอกกับเธอถึงปัญหาที่ท่านกำลังเจอมันก็ทำให้เธอพี่ต้องตอบแทนบุญคุณของท่านอยู่แล้วในเมื่อท่านพูดว่าเธอจะต้องไปอยู่กับใครคนนึงจึงทำให้เธอต้องถามท่านคืนเพราะคิดไว้ว่า คนที่ของเธอจะให้ไปอยู่อาจจะเป็นเจ้าหนี้ของท่าน

“ ใช่ คุณเจ้าขุนคือเจ้าหนี้ของเรา ”

เพทายจึงได้บอกกับลูกสาว แล้วก็ทำให้น่าสงสารที่สุดเพราะเขารู้นิสัยของคนตรงหน้าเป็นอย่างดี มิวมิวต่อให้เธอจะเป็นเด็กที่ฉลาดและเก่งสามารถเลี้ยงตัวเองได้แค่ไหนแต่เธอก็เป็นเด็กที่กตัญญู

“ ค่ะ หนูจะไปทำงานช่วยพ่อใช้หนี้กับเขา ”

ถ้ามันเป็นการช่วยให้พ่อและครอบครัวของเธออยู่ดีงั้นคนอย่างเธอก็จะตอบแทนบุญคุณท่านมิวมิวจึงไม่ปฏิเสธที่จะไปอยู่กับเจ้าหนี้ของพ่อซึ่งเธอไม่รู้เลยว่าคนที่เป็นเจ้าหนี้ของพ่อเธอนั้นจะให้เธอไปทำงานอะไร แต่คงจะเป็นงานทั่วไปที่เธอรับทำความสะอาดหรือทำงานเสิร์ฟนั่นแหละ

“ พ่อขอบคุณหนูมากนะมิวมิวขอบคุณมากจริงๆ แล้วพรุ่งนี้ช่วงเย็นหนูเรียนเสร็จเราจะไปหาคุณเจ้าขุนกัน ”

คำตอบของเด็กสาวตรงหน้าทำให้เพทายยิ้มกว้างออกมาทันทีเพราะเขาเกลี้ยกล่อมให้คนตรงหน้าไปอยู่กับคุณเจ้าขุนได้แล้วซึ่งนี่ของเขาก็จะถูกเลื่อนออกไปหรือบางครั้งอาจจะได้ลบหนี้ก้อนนี้เลยก็ได้ และที่จะต้องพาเธอไปหาคุณเจ้าขุนในวันพรุ่งนี้เนื่องจากว่าวันพรุ่งนี้เป็นวันขีดเส้นตายของเขา