Günlerdir sürekli tetikte olmanın ve son üç saattir yaptığımız toplantının verdiği yorgunluk ile başımı Connor’a dönük bir şekilde yavaşça masaya koydum. Yarı açık gözler ile ona baktım. Evlilikleri engellemenin yolunu bulamadığımız için çıkma ihtimali yüksek olan savaşta neler yapılabileceğini tartışıyordu kardeşleriyle. Güçlü tarafın biz olduğumuza dair konuşmasını bitirince nefes verip sandalyesinde geriye yaslandı ve bana döndü. Benim onu izlediğimi fark edince bitkin bir halde gülümsedi. Sonra oda bana dönük halde başını masaya koydu. Şimdi yüz yüzeydik. Uzanıp elimi tuttu. Parmakları ile bileğimi okşadı.
“Her şeye rağmen savaş en son seçeneğimiz olmalı. 5 kişinin hayatı için yüz binlerce kişiyi feda edemeyiz.” Hepimizin içten içe bildiği bu sözleri söyleyen Kahin’in sesi son dere
