คอนโดดรีม
“วาวา… ไหวไหม”
ดรีมกอดเพื่อนแน่น เสียงสั่นเล็กน้อย
“ถ้าอยากร้อง ก็ร้องออกมาเลยนะ”
วาวานิ่งอยู่ในอ้อมกอดนั้น ก่อนจะส่ายหน้าเบา ๆ
“วาวาไหว”
เธอสูดลมหายใจลึก
“วาวารู้มาสักพักแล้ว ว่าตัวเองเป็นแค่หมากตัวหนึ่งที่พี่พาทิศวางไว้ เพื่อทำให้แม่ของวาวาเจ็บ”
น้ำเสียงยังคงนิ่ง แต่หัวใจกลับปวดร้าว
“แต่พอได้ยินจากปากเขาชัด ๆ แบบนั้น… มันก็อดเจ็บไม่ได้จริง ๆ”
ดรีมกอดเพื่อนแน่นขึ้น
ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความหวั่นใจ
“แล้วต่อจากนี้ วาวาจะทำยังไง… เรื่องลูก”
“จะบอกพี่พาทิศไหม”
วาวาหลับตาลงครู่หนึ่ง
“ตอนแรก วาวาเคยคิดว่าทุกอย่างเปลี่ยนแปลงได้”
เธอเปิดตาขึ้น แววตาว่างเปล่า
“แต่ตอนนี้คงไม่มีทางแล้วแหละ”
หัวใจดรีมกระตุกวูบ
“อย่าบอกนะ… ว่าวาวาจะยุติการตั้งครรภ์”
“ไม่หรอกดรีม”
วาวาส่ายหน้าทันที
“วาวารักลูก ลูกของวาวาไม่ได้ผิดอะไร”
เธอเอามือลูบท้องตัวเองเบา ๆ
“วาวายังอยากให้เขาเกิดมา แล
