เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นพร้อมเสียงระฆังวัดดังแว่วมาแต่ไกล
ลานวัดคึกคักไปด้วยชาวบ้านที่ทยอยกันมาช่วยเตรียมงาน
กลิ่นธูป กลิ่นขนม และเสียงพูดคุยอย่างเป็นกันเองอบอวลไปทั่วบริเวณ
กลุ่มนักศึกษาถูกแบ่งหน้าที่กันอย่างชัดเจน
บางคนช่วยจัดซุ้มกิจกรรม
บางคนช่วยยกโต๊ะ เก้าอี้
ส่วนอีกกลุ่มหนึ่ง…กำลังขะมักเขม้นกับการนำขนมที่ทำกันมาตั้งแต่เมื่อคืนออกมาแจก
“ขนมถ้วย ขนมต้มทางนี้จ้า ทำสดใหม่เลยนะ”
น้ำตาลพูดเสียงใส พร้อมรอยยิ้มสดใสที่ทำให้หลายคนหยุดมอง
พาทิศยืนอยู่ข้าง ๆ เธอ คอยหยิบถุงขนมส่งให้ชาวบ้านอย่างคล่องแคล่ว
สองคนยืนใกล้กันจนไหล่แทบชนกัน
“อันนี้ต้องจับแบบนี้ เดี๋ยวขนมหก”
น้ำตาลกระซิบบอก พร้อมเอื้อมมือมาจับข้อมือเขา จัดท่าทางให้
พาทิศหัวเราะเบา ๆ
“โอเค ๆ ครับน้องน้ำตาล”
ภาพนั้น…
ตกอยู่ในสายตาของวาวาเต็ม ๆ
เธอยืนแจกน้ำอยู่ไม่ไกลนัก
มือที่ยื่นขวดให้ชาวบ้านชะงักไปเล็กน้อย
สายตาจับจ้องไปท
