ทันทีที่รถบัสจอดสนิท ผู้ใหญ่บ้านพร้อมลูกบ้านหลายคนก็เดินออกมาต้อนรับอย่างอบอุ่น เสียงพูดคุยทักทายดัง
ต่างจากความเงียบสงบระหว่างทางอย่างสิ้นเชิง
เหล่าพี่ปีสี่ที่ประสานงานไว้ก่อนหน้า รีบพาน้อง ๆ เดินเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบ
“สวัสดีค่ะลุงผู้ใหญ่ หนูชื่อหมวยนะคะ”
หญิงสาวคนหนึ่งก้าวออกมาแนะนำตัวอย่างคล่องแคล่ว
“แล้วนี่ค่ะ แทน คาวี บอย พาทิศ แล้วก็ภูผา เป็นพี่ ๆ แกนนำค่ายที่จะช่วยประสานงานกับลุงผู้ใหญ่ค่ะ”
“สวัสดีครับ / สวัสดีค่ะ / ครับลุงผู้ใหญ่”
เสียงนักศึกษาดังพร้อมเพรียง ยกมือไหว้อย่างพร้อมใจ บางคนไหว้แรงไปหน่อยจนเพื่อนข้าง ๆ แอบหัวเราะ
ผู้ใหญ่บ้านยิ้มกว้าง มองดูเด็ก ๆ ด้วยสายตาเอ็นดู
“สวัสดีเด็ก ๆ ทุกคน หมู่บ้านของลุงยินดีต้อนรับนะครับ ขอบคุณมาก ๆ ที่มีจิตอาสามาช่วยกันพัฒนาหมู่บ้านของลุง”
“พวกเรายินดีครับคุณลุง”
ภูผาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพ ดูเป็นผู้ใหญ่สมกับตำแหน่งแกนนำ
ผู้ใหญ่
