เหล่าอาสาทยอยเปลี่ยนเป็นชุดผ้าม่อฮ่อมสีคราม บรรยากาศเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เสียงหัวเราะปนเสียงบ่นเรื่องโคลนดังสลับกันไปทั่วท้องนา ทุกคนพร้อมใจกันลงดำนาเป็นครั้งแรกในชีวิต
พาทิศก้าวลงไปในนาก่อน แล้วหันกลับมายื่นมือให้วาวาอย่างเป็นธรรมชาติ
ท่าทางอ่อนโยนนั้นดูแนบเนียนเสียจนใคร ๆ ก็มองออกว่าเป็น “คู่รัก” สมบทบาทที่ต้องแสดง
น้ำตาลหลานผู้ใหญ่ยืนมองอย่างไม่สบอารมณ์นัก
“จับมือพี่ไว้...น้ำตาลดูอยู่นะเดี๋ยวเธอจะไม่เชื่อเอาได้”
พาทิศบอกวาวาเสียงเบา
ทุกคนลงไปในท้องนาที่มีแต่ดินโคลน ผู้ใหญ่บ้านและหลานสาว สอนทุกค**ำนาตามวิถีชีวิตของชาวบ้าน
“ผมสาธิตแล้ว ทุกคนลงมือทำได้เลยครับ”
"เย้!"
เสียงเฮดังก้องทั่วท้องนา เหล่าอาสาจับต้นกล้าปักลงโคลนกันอย่างสนุกสนาน
พาทิศจับมือวาวา ค่อย ๆ กดต้นกล้าลงในโคลนอย่างใจเย็น
หัวใจของวาวาสั่นไหว ทั้งที่บอกตัวเองซ้ำ ๆ ว่านี่ก็แค่การแสดง
แต่การกระทำของเขากลับอบอุ่นเก
