“แม่ค่ะ… ถ้าคุณลุงไม่ฟื้นขึ้นมา ต้องนอนเป็นเจ้าชายนิทราตลอดชีวิต แม่ยังจะอยู่กับลุงไหมคะ?”
“แน่นอนสิลูก แม่กับลุงรักกัน ยังไงเราก็จะอยู่ด้วยกัน แม่ไม่เคยคิดจะทิ้งลุงเลย”
“แล้วแม่รักลุงมากกว่าพ่อของวาวาไหมคะ?”
วาวาถามต่อ
“แม่…”
วาสนาเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ
“คุณลุงคือรักแรกของแม่"
เธอพยักหน้าเหมือนจะพูดในสิ่งที่อยากพูดมานาน
“ แม่กับลุงรักกันมาก แต่ที่เราต้องพรากจากกัน เพราะครอบครัวของเราทั้งสองฝ่ายต้องการให้แต่งงานกับคนที่เหมาะสม ทั้งฐานะและการทำธุรกิจ ตั้งแต่สมัยคุณตาคุณยาย
พ่อกับแม่จึงต้องแต่งงานกันนะลูก แต่ถามว่าแม่รักพ่อของลูกไหม แม่ก็รัก รักในความดีของพ่อ”
“ค่ะ… วาวาเข้าใจค่ะ”
เธอพยักหน้ารับรู้สึกความรู้สึกของแม่เพราะเวลาแ่พูดออกมาดวงตาของแม่ดูเปล่งประกายแห่งความสุขเมื่อเอ่ยถึงนานพิพัฒน์
วาสนาดึงวาวาเข้ามากอดแน่น
“แต่ไม่ว่ายังไง แม่ก็รักลูกที่สุดในโลก ไม่ว่าใค
