“ก๊อก…ก๊อก…”
“วาวา ตื่นหรือยัง”
เสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้นตั้งแต่เช้า พาทิศเคาะประตูเรียกเธอเบา ๆ แต่ไร้เสียงตอบรับ
“ทำไมไม่ตอบ…หรือว่าจะไม่สบาย”
ความกังวลฉายชัดในน้ำเสียง เขาเดินไปหยิบกุญแจ ก่อนจะหยุดยืนหน้าประตูอีกครั้ง
“ก๊อก…ก๊อก”
“ถ้าไม่ตอบ พี่ขออนุญาตเปิดเข้าไปนะ”
เสียงไขกุญแจดังขึ้น ก่อนที่ประตูจะเปิดออก แต่บนเตียงกลับว่างเปล่า
ในขณะเดียวกัน
เสียงน้ำในห้องน้ำยังไหลไม่ขาดตอน จู่ ๆ เท้าข้างหนึ่งก็ลื่นไถลไปข้างหน้า
แฉลบ...โครม!
ร่างเล็กทรุดฮวบลงกับพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบ ความเจ็บแล่นวาบจนเผลอร้องออกมาเบา ๆ
ไม่กี่วินาทีต่อมา ประตูห้องน้ำก็เปิดผาง
“วาวา!” เสียงทุ้มดังขึ้นทันที ก่อนจะเงียบงันไปชั่วอึดใจ
"ว๊าย"
“พี่พาทิศ อย่าเข้ามา…วาวาโป๊ะ”
พาทิศรีบผละออกไปทางตู้เสื้อผ้า หยิบผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ ก่อนจะเปิดประตูแง้ม ๆ แล้วยื่นมือเข้าไป
เขาหันหน้าไปอีกทางอย่างชัดเจน ราวกับตั้งใจไม่
