“พี่ภูผาเป็นห่วงดรีมขนาดนั้นเลยหรือคะ”
ดรีมเอ่ยถามเบา ๆ ดวงตาจับจ้องเขาอย่างค้นหาคำตอบ
“ก็ต้องห่วงสิครับ” ภูผาตอบทันทีด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“พี่เป็นคนพาดรีมเข้ามา พี่ก็ต้องดูแลดรีมให้ดีที่สุด”
ดรีมเงยหน้าสบตาเขา ทั้งสองต่างมองกันนิ่ง ๆ ราวกับในโลกนี้เหลือเพียงกันและกัน
บรรยากาศรอบตัวเงียบสงบจนได้ยินเพียงเสียงหัวใจ
“พี่รักดรีมนะ”
ภูผาเอ่ยออกมาด้วยเสียงอ่อนโยน แฝงความจริงใจทุกถ้อยคำ
“ค่ะ…ดรีมก็รักพี่ค่ะ” ดรีมยิ้มทั้งน้ำตา
“รักที่พี่คอยดูแล ปกป้องดรีม ยอมเจ็บตัวแทนดรีม ถึงพี่จะเคยเป็นคนเจ้าชู้ แต่ถ้าพี่คบดรีมแล้ว พี่หยุดได้ไหมคะ”
ภูผามองเธออย่างมั่นคง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นยิ่งกว่าเดิม
“พี่หยุดนานแล้วครับ ตั้งแต่เจอดรีม พี่ก็รู้เลยว่าหัวใจของพี่มีแค่ดรีมคนเดียว”
คำพูดและการกระทำของเขาทำให้ดรีมเชื่ออย่างหมดใจ
โลกทั้งใบเหมือนหยุดหมุน เหลือเพียงสายตาของคนสองคนที่สื่อความรู้ส
