บ้านของนายพิพัฒน์
เมื่อวาวาวางสายโทรศัพท์จากดรีม เธอก็ล้มตัวลงนอนอย่างอ่อนแรง
เวลานี้ดึกมากแล้ว ความเงียบเข้าปกคลุมไปทั่วทั้งห้อง
จู่ ๆ ก็มีเสียงไขกุญแจดังขึ้นจากหน้าประตู
“แกร๊ก!”
วาวาสะดุ้ง เธอหันไปมองประตูด้วยความตกใจ
ก่อนจะเห็นร่างสูงของใครบางคนเดินตรงเข้ามาหาเธอ
ยังไม่ทันที่เธอจะได้ลุกขึ้นจากเตียง
ร่างนั้นก็โถมลงมาทับเธอในทันที
เขากดจูบลงมาอย่างรุนแรง ไร้ซึ่งความอ่อนโยน ราวกับความโกรธทั้งหมดถูกถ่ายทอดผ่านริมฝีปากนั้น
กลิ่นแอลกอฮอล์ที่ติดอยู่ในลมหายใจของเขาแรงและชัดเจน
จนวาวารับรู้ได้ในทันที ใช่เขาเมา
“อื้อ!~~”
วาวาดิ้นสุดแรง พยายามหลุดพ้นจากการกดทับ
ก่อนจะยกเท้าถีบเขาอย่างแรงจนร่างนั้นตกลงจากเตียงที่สูงพอสมควร
“ตุ๊บ!”
“โอ้ย!…” เขาร้องด้วยความเจ็บปวด
วาวารีบลุกขึ้น เปิดไฟสว่างไสวไปทั่วห้อง
“พี่พาทิศ พี่ทำบ้าอะไรคะ!”
เธอเอ่ยด้วยเสียงสั่น ทั้งโกรธและตกใจ
“ดึกดื่นขนาดน
