โทรศัพท์จากภูผาดังขึ้นกลางความเงียบ
“ไอ้พาทิศ ไปดื่มกันที่บาร์เดิมไปไหมว่ะ”
เสียงชวนของภูผาดังขึ้นจากปลายสาย ขณะที่พาทิศเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังชั่งใจ
“มึงไม่ตอบ มีอะไรหรือเปล่าวะ ปกติมึงตอบไวจะตาย”
พาทิศถอนหายใจก่อนเอ่ยเสียงเหนื่อย
“กูเหนื่อยว่ะ มึงไม่เหนื่อยบ้างหรือไง ไอ้ภูผา”
“ไม่เลยว่ะ กูอยากเมา อยากออกไปหาสาว”
พาทิศหัวเราะในลำคอ
“ไหนมึงบอกว่ามึงชอบดรีมไงวะ”
“ก็ชอบสิวะ” ภูผาตอบทันควัน
“แต่ในเมื่อดรีมยังไม่ตกลงเป็นแฟนกู กูก็ยังมีสิทธิ์กอบโกยความสุขของตัวเองไม่ใช่หรือไง”
“โหย…ไอ้ชั่ว”
ภูผาหัวเราะ
“เออ ตกลงมึงไปไหมล่ะ มาเถอะ กูให้เวลายี่สิบนาที เจอกันที่ร้านนะมึง”
“เออ ๆ ไปก็ไป”
พาทิศตอบรับ เขาเอาของไปเก็บที่ห้องนอน เปลี่ยนเป็นเสื้อเชิ้ตสีดำ ก่อนคว้ากุญแจรถเดินออกจากห้องนอนไป
เขาหยุดชะงักที่หน้าห้องวาวา ก่อนที่จะตัดสินใจบอกเธอ
“ก๊อก…ก๊อก”
“วาวา พี่ออกไปข้างนอกนะ คืนน
