งานเลี้ยงยังคงดำเนินต่อไปอย่างครึกครื้น ท่ามกลางแสงไฟดวงเล็ก ๆ ที่แขวนเรียงราย ส่องสว่างไปทั่วลานกว้างกลางท้องทุ่ง เสียงหัวเราะ เสียงดนตรีพื้นบ้าน และจังหวะการปรบมือดังสอดประสานกันอย่างเป็นกันเอง
“เฮ้ย ๆ ท่านี้ไม่ใช่แล้ว!”
“ไม่ใช่ได้ไง เขาเต้นกันแบบนี้!”
เสียงโต้เถียงปนหัวเราะดังขึ้นเป็นระยะ เรียกรอยยิ้มจากคนรอบข้างได้ไม่ขาดสาย
หมวย แทน และคาวี ชวนเหล่าอาสาน้อง ๆ ออกมาเต้นรำอย่างสนุกสนาน
“มานี่ ๆ อย่าเขินสิ”
“เต้นผิดก็แค่หัวเราะ ไม่มีใครว่าหรอก!”
ท่าทางเงอะงะน่าขำของแต่ละคนทำเอาเสียงเฮฮาดังขึ้นทั่วลาน บรรยากาศเรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยความสุขที่ไม่ต้องปรุงแต่ง
เมื่อเวลาล่วงเลย ความเหนื่อยล้าจากกิจกรรมทั้งวันเริ่มคืบคลาน
“ง่วงแล้วอะ ขอไปนอนก่อนนะ”
“ไปเลย พรุ่งนี้ยังต้องตื่นเช้าอีก”
ใครที่เริ่มไม่ไหวต่างทยอยแยกย้ายกลับเข้าเต็นท์พักผ่อน ทิ้งไว้เพียงแสงไฟริบหรี่ เสียงลมพัด และค่ำคืนที่
