วาวานิ่งไปครู่หนึ่งกับคำพูดของดรีม
เหมือนคำถามนั้นไม่ได้ดังอยู่แค่ข้างนอก
แต่ดังก้องซ้ำ ๆ อยู่ในหัวใจของเธอ
“ว่ายังไง วาวา”
ดรีมจ้องหน้าเพื่อน
“วาวาชอบพี่พาทิศไหม?”
ดรีมถามซ้ำ
วาวาเม้มริมฝีปาก ก่อนจะพยักหน้าช้า ๆ
เหมือนยอมรับบางอย่างกับตัวเองเป็นครั้งแรก
“ชอบสิ…”
เสียงเธอเบา แต่มั่นคง
“พี่เขาดูแลวาวาดีมาก”
“ถึงจะเย็นชาไปบ้าง แต่การกระทำเขาใส่ใจจริง ๆ”
“มันไม่ใช่แค่คำพูด…”
ดรีมถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะพูดอย่างจริงจัง
“ถ้าเป็นแบบนั้น มันควรต้องชัดเจนนะวาวา”
“ไม่งั้นเธอจะเสียเปรียบ”
“เพราะเธอเป็นผู้หญิง”
คำพูดนั้นแทงใจ
แต่เป็นความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้
“วาวา…เข้าใจ”
เธอตอบสั้น ๆ
ทั้งที่ในใจยังสับสนวุ่นวาย
“ไปเถอะ”
ดรีมชวน
“เข้าเรียนกัน”
วาวาพยักหน้ารับ
ทั้งสองคนเดินเข้าไปในตึกเรียน
บันไดทอดยาวขึ้นไปทีละขั้น
และในจังหวะที่กำลังก้าวขึ้นนั้นเอง
วาวาก็เห็นเขา
พาทิศยืนอยู่ตร
