อวิ๋นฟ่ง เดินตามดูเสี่ยวซานว่านางนั้นทำอันใดอยู่เหตุใดนางจึงเงียบไป ปกตินางไม่เคยที่จะเป็นแบบนี้นางมีสิทธิ์ที่จะมาโกรธเขาด้วยหรือ เขาไม่อยากจะเชื่อ ว่านางก็โกรธเขาก็เป็น แต่ช่างปะไรอีกไม่นานนางก็จะกลับมาหาเขาเช่นเดิม อวิ๋นฟ่งคิดว่าควรจะอยู่นิ่งๆไม่นานนางก็คงจะกลับมาง้อเขาเช่นเดิม
วันนี้เสี่ยวซานนั่งทำใจอยู่ในห้อง นางไม่อยากออกไปเจอหน้าของอวิ๋นฟ่งอยู่ๆนางก็นึกโมโหเขาขึ้นมาที่ผ่านมาเขาเห็นนางเป็นแค่เครื่องระบายความไม่ชอบใจในตัวของเขา เขาช่างใจร้ายกับนางเหลือเกิน ที่ผ่านมานางทำอันใดผิดนักหนา ถึงได้เขียนภาพให้นางเป็นแบบนั้น เหตุใดเขาจึงไม่ยอมรับฟังและมองเป็นนางในทางที่ดีบ้าง คิดแล้วมันน่าเสียใจยิ่งนัก
ถึงแม้ว่าแต่ก่อน นางแค่เก็บหนังสือต้องห้ามของบัณฑิตคนหนึ่งได้ แต่เมื่อเอามาให้คนอื่นดู พวกเขากลับมองว่านางเป็นหญิงโรคจิต หื่นกาม ทั้งๆที่นางไม่เคยได้เปิดอ่านหนังสือเล่มนั้นเลย ถึงแม้ว่
