"สามี เจ้าพูดว่าอะไรนะ " เนี่ยเสี่ยวซานถามขึ้นพร้อมกับมองใบหน้าเขานิ่ง
"ก็อย่างที่เจ้าได้ยิน" อวิ๋นฟ่งคอบนางออกไปอย่างเย็นชา
เสี่ยวซานถึงกับหน้าบึ้ง ข้าอุตส่าห์มาพักผ่อนที่บ้านข้าแล้ว มิวายยังตามมารังควานดุด่าข้าอีก เขาตามมาทำไมกันนะ นางเดินหนีเขาออกไปโดยไม่มีคำพูดใดๆออกมา ตอนนี้นางชักไม่อยากจะสนใจเขาขึ้นมาแล้ว ที่เขามาหานางถึงที่นี่เพียงเพราะอยากจะมาดุด่าว่ากล่าวนางให้อับอายต่อหน้าเพื่อนของนาง นางไม่อยากจะต่อปากต่อคำกับเขาอีก เสี่ยวซานเงียบปากลงทันทีและหมุนตัวหันหลังจะเดินไปจากเขา
"นี่ๆ เสี่ยวซาน เจ้าจะไปไหน รอข้าก่อน!" อวิ๋นฟ่งพูเตามหลังนางที่ไม่ยอมสนใจในคำพูดของเขา ทำให้นางหยุดและหันมาโต้ตอบกับเขาในทันที
"สามี ถ้าเจ้าจะตามมาด่าว่าข้าแบบนี้ เจ้าก็กลับบ้านไปซะ!" เสี่ยวซานพูดขึ้นและนางเดินออกไปจากอวิ๋นฟ่งในทันที โดยไม่ได้สนใจเขาเลยแม้แต่น้อย ทำให้อวิ๋นฟ่งยิ่งรู้สึกโมโหขึ้นมา
