Chapter 4 – The Fallout
201 Words
Chapter 4 – The Fallout
Ilang araw ang lumipas, at nagbago ang lahat. Si Arvin, biglang malamig. Tahimik. Hanggang isang gabi, nagulat ako sa tanong niya:
“Alona, may gusto ka ba kay Dad?”
Tumigil ang mundo ko.
“Arvin, hindi mo naiintindihan—”
“Wag mo na itanggi,” putol niya, galit ang tono.
Wala akong nasabi. Lumabas siya ng bahay, at naiwan akong umiiyak.
Kinabukasan, kinausap ako ni Kenj. “Hindi ko sinasadya na saktan ka o si Arvin,” sabi niya, malungkot ang mga mata.
“Baka kailangan kong lumayo,” tugon ko.
Tumango siya, at sa unang pagkakataon, nakita kong pinigilan niyang umiyak.
“Kung para sa ikabubuti mo, Alona… gagawin ko,” aniya.
Umalis ako kinabukasan. Nagtrabaho sa ibang bayan, sinubukang kalimutan ang lahat. Pero sa bawat gabi ng katahimikan, siya pa rin ang laman ng isip ko.
Hindi ko alam kung makikita ko pa siya, pero kung totoo ang naramdaman namin, baka minsan, sa tamang panahon, magkikita ulit kami.
alam kong sobra ko siyang nasaktan. pero hindi ko na kayak pang lokohin and acing sarili mask siya.
para sakin, eto and pinaka mabuti para samin.
magtatagpo at magtatagpo padin kami kung talagang kami.
- Writer
