Chapter 5 – Finding Peace
299 Words
Chapter 5 – Finding Peace
Isang taon ang lumipas.
Naging mas maayos na ako—mas matatag, mas kalmado. Hanggang isang araw, may mensahe si Arvin: “Alona, gusto kitang makausap.”
Nagkita kami sa isang café. “I’ve moved on,” sabi niya, diretso. “And I think… you and Dad deserve peace.”
Nanlaki ang mga mata ko. “Arvin…”
“Don’t worry,” ngiti niya. “Hindi ko na kayang magalit. Baka kasi love din ‘yon—kahit mali sa simula.”
Pag-uwi ko, dumiretso ako sa bahay nila. At doon, nakita ko si Kenj—nasa veranda, may hawak na kape, at ngumiti nang makita ako.
“Alona,” tawag niya, mabagal at puno ng emosyon.
“Ang tagal nating hindi nagkita,” sabi ko, nanginginig ang boses.
“Pero hindi ako tumigil sa pag-asang darating ka ulit.”
Lumapit ako. Walang guilt, walang takot, tanging katahimikan at pag-ibig na totoo.
Sa unang pagkakataon, hinawakan ko ang kamay niya nang walang pangamba.
At sa sandaling iyon, alam kong tama na kami.
Epilogue – Finally Home
Sa ilalim ng mga bituin, nakasandal ako sa balikat ni Kenj habang nakikinig sa tunog ng hangin.
“Ang tahimik,” sabi ko.
“Tahimik, pero totoo,” sagot niya, sabay halik sa noo ko.
Ngayon, wala nang kasalanan. Wala nang takot.
Dalawang pusong minsang nagkamali sa oras, pero nagtagpo muli sa tamang panahon.
“Kung may natutunan ako,” sabi ko, “ang pag-ibig hindi mo kailangang ipaliwanag kapag totoo.”
Tumawa siya. “At minsan, kailangan mo lang maghintay para maging tama ang mali.”
Magkahawak-kamay kaming nakatingin sa langit—walang panghihinayang, walang takot.
Sa wakas, natagpuan ko ang tahanan ko.
Hindi sa lugar, kundi sa puso niya.
Finally, I was home.
E N D
- Writer
